سید مصطفی خمینی (۱۳۰۹-۱۳۵۶ش) از مجتهدان و فقیهان شیعه و فعالان انقلاب اسلامی ایران. او فرزند ارشد امام خمینی بنیانگذار جمهوری اسلامی است. او از ابتدای حرکت امام خمینی علیه حکومت پهلوی، وارد فعالیتهای سیاسی شد و مدتی پس از دستگیری و تبعید پدرش، او نیز به اتهام اقدام علیه امنیت ملی ایران به دست ساواک دستگیر و به ترکیه و سپس به همراه پدرش به عراق تبعید شد. نگاه سیاسی وی از جمله حمایت از جنبش آزادیبخش فلسطین و نیز رویکرد نقادانۀ علمی او در زمینۀ علوم اسلامی، جایگاه قابل توجهی را در حوزه علمیه نجف برای او رقم زد. مصطفی خمینی آثار متعددی در فقه، اصول و تفسیر نگاشته است. تفسیر القرآن الکریم، تحریرات فی الاصول و تعلیقات علی الحکمة المتعالیة از آثار اوست. او داماد مرتضی حائری یزدی است. مصطفی خمینی در ۴۷ سالگی درگذشت. مزارش در حرم امیرالمومنین است.سید مصطفی از ابتدای نهضت امام خمینی در سال ۱۳۴۲ش وارد فعالیتهای سیاسی شد.پس از دستگیری امام خمینی در قیام ۱۵ خرداد، او برای آزادی امام خمینی و ادامۀ نهضت در غیاب وی تلاش زیادی کرد. در این مرحله، اعلامیههایی تهیه و برای روحانیون میفرستاد و دستورها و پیامهای امام خمینی را، که در آن زمان در حبس به سر میبرد، به آگاهی طرفداران او میرسانید.سید مصطفی در ۴۷ سالگی در ۱ آبان ۱۳۵۶ش در نجف اشرف و به طور ناگهانی درگذشت. امام خمینی بعد از درگذشت فرزندش در پیامی کوتاه چنین نوشت: «در روز یکشنبه نهم ذی القعده الحرام ۱۳۹۷ مصطفی خمینی، نور بصرم و مهجه قلبم دار فانی را وداع کرد و به جوار رحمت حق تعالی رهسپار شد.
نیلوفر شادمهری دختر محجبه ی اسلامی است که برای تحصیل در رشته ی طراحی صنعتی، در مقطع دکترا بورسیه می شود و به فرانسه می رود. به محض ورود به آنجا متوجه می شود که مردم آنجا مدام از او درباره ی ایران می پرسند و از او می خواهند که درباره ی شرایط ایران به آنها توضیح بدهد. وی خود می گوید در همان ابتدا متوجه شدم که من تنها نیلوفر شادمهری نیستم بلکه دختر محجبه ی ایرانی ام. پس سعی کردم تا آنجا که می توانم تلاش کنم تا بتوانم نماینده ی واقعی آنها باشم. خاطرات سفیر، شرح حوادث، روایدها و اتفاقاتی است که برای او در خوابگاه دخترانه ای که در آن ساکن است، پیش می آید. اتفاقاتی جذاب که خواننده را تا انتها با خود همراه می کند، و به خصوص برای آنها که قصد ادامه تحصیل دارند می تواند تجربه ای ارزشمند و مفید برای زندگی در کشوری دیگر به خصوص فرانسه باشد. زبان کتاب زبانی صمیمی و ساده است که در نتیجه در قسمت هایی از کتاب حالت و لحنی طنز گونه پیدا می کند. خاطرات منتشر شده در این کتاب، ابتدا در وبلاگی به نام «سفیر ایران» توسط نویسنده نوشته شده و سپس به مرور بر آن خاطرات افزوده شده است.