خالق را راضی کنیم نه خلق را .. گاهی اوقات خالق را رها کرده و بیشتر عمرِ خود را صرف ِ قانع کردن خلق می‌کنیم ؛ . وقتی به خودمان می‌آییم که توقعات خلق آنقدر زیاد شده و به باوری می‌رسند که گویا هیچ عیب و نقصی ندارند .. دیگر توانی برای قانع کردن‌شان در وجود ما نمی‌ماند و وقتی نمیتوانیم .. آنها دور ‌می‌شوند ، می‌روند ، طوری که انگار هیچوقت نبود‌ه‌اند . . به‌قلم ِ| الف‌میم .

سأتوه في النجف ، فلا تبحث عني ؛

از دل های کپك زده‌ی مان گاهی بپرسیم ، این دنیا چه دارد که خدا ندارد ؟ .

لَيس قلبي وحدهُ ، بل كل وجودي و كياني يشتاقُ إليكَ ؛ إرجع ..

کاری که برای خداست ، گفتن ندارد ؛ .