هیچکس نفهمید چقدر ساکت شدم
هیچکس نفهمید پشت خنده هام چی قایم بود
هیچکس نفهمید شب هارو چطور صبح کردم
هیچکس نفهمید چقدر خودمو گم کردم
هیچکس نفهمید بارها بریدم و چیزی نگفتم
هیچکس نفهمید چندبار خواستم برم و نتونستم
هیچکس نفهمید از همه فاصله گرفتم
هیچکس نفهمید چقدر آروم توی خودم مُردم
هیچکس نفهمید و منم دیگه توضیحی ندادم
من کلا مدلمه، اگه کسیو دوست داشته باشم تا همیشه دارم، ولش نمیکنم، تا ولم نکنه، ولی هستن ادمایی کع از چشم میوفتن...
شایدم اشتباه از من بود،قرار نیس صرف دوست داشتن بخام کسیو بزور تو زندگیم نگه دارم
*کلی میگم..
میخندم، با رفیقام حرف میزنم،بیرون میرم مثل بقیه زندگی میکنم و اکثر اوقاتی که همه فکر میکنن حالم خوبه دارم گریه میکنم، چیزی نیست، من از درون داغونم...