من به یه حدی از خنثی بودن رسیدم
که دیگه نه تنها خودت و حرفات برام مهم نیستین
میتونم باهاشون تا صب بخندم بجا گریه...
تنها حرفی که تاحالا از هیچکس درمورد خودم نشنیده بودم بی معرفت بود که خداروشکر اونم شنیدم
من کسیم که اگه باهم بریم جایی
کارت طول بکشه حتی تا صب
انقد وایمیستم که باهم برگردیم
بع من میگی بی معرفت؟!
بارها شده انلاین باشم و سین نزنم
ناراحت نشین
ممکنه انقد اعصابم خورد باشه که با رفتارم اذیتتون کنم
نمیخام بدرفتار کنم بخاطر همین جوابتونو نمیدم..
همیشه برا هرکی گریه میکردعو حالش بد بوده یه ادم امن بودم
هیچکس برام اینجوری نبوده...