حالا من هی سکوت
هی سکوت
هی ارامش
هی تو گند بزن بهش
ببین اخرش کی بجای تکون دادن پامو کندن پوست دستم بزنن تو دهنت
در میان این جماعت شلوغ؛
پناهی ندارم جز «اغوشت»
در اغوش نمیگیری مرا بجای تمام نبودن هایت!؟
کاش خیلی از رفیقای مجازیم حضوری بودن
خیلی از رفیقای حضوریم مجازی
اینجوری خیلی بهتر بود...