در میان این جماعت شلوغ؛
پناهی ندارم جز «اغوشت»
در اغوش نمیگیری مرا بجای تمام نبودن هایت!؟
کاش خیلی از رفیقای مجازیم حضوری بودن
خیلی از رفیقای حضوریم مجازی
اینجوری خیلی بهتر بود...
و من میگذرونم بعد از تو
ادامه میدم
ولی مطمئنا یروز در ایندع
میفهمی هیچ کس نمیتونست اونجوری کع برات معرفتو محبت گذاشتم بزارع