منم نقاشی ِخدام ؛ فقط هی ازخط زده‌بیرون .

ما ؟! ظاهراََ آبادهای ِباطناََ ویرانه‌ایم .

وقتی عکس سم‌ رفیقمو واسش میفرستم:

خطـاب به تمامي خستگان جهان : باشـد كـه اشك بعدي شما اشك[ شوق ] باشـد ..

انقد که من برنامهِ هماهنگ و دوست دارما اصن الله الله🗿

بعدا؟ بعدا وجود نداره... بعدا چای سرد میشه بعدا روز شب میشه بعدا آدم پیر میشه بعدا زندگی تموم میشه...

‌ ‌ یاد بگیرید بعد از اشتباهتون عذرخواهی کنید اشتباهتون رو جبران کنید و حال بدی که با اشتباهتون به وجود آوردید رو از بین ببرید غیر از این فقط همه چیز رو بدتر میکنید

اگه خوبیم نظر لطفتونه! اگه بدیم ، حتما حقتونه! اگه بامرامیم , چون با شما نشستیم ! اگه بی معرفتیم ، صدقه‌سر کاراتونه! اگه احترام میزاریم ؛ لایقشید! اگه باهاتون سردیم و احترام قبل و نمیزاریم‌, حتما بی احترامی دیدیم! خلاصه که ما اخلاقمون با شعور طرفمون ارتباط مستقیم داره*

_

گاهی حرف ها وزن ندارد ریتم ندارد آهنگ ندارد اما خوب‌ گوش کن درد دارد...

دیگر برای شرح آنچه بر من‌میگذرد واژگانی ندارم شب و روز چشم‌ میدوزم به زبان و قلم دیگران تا شاید کسی به اتفاق حرفی بزند و آنچه بر میگذرد را شرح دهد و من فقط بگویم: من هم . . .

بازارم مگه انقد خسته کننده میشه؟ لِه و لَوردم🚶‍♀