من به سندرم «بیش از حد فکر و خیال کردن به کوچکترین مشکلات» مبتلام .

چه غربتی داشته شهریار وقتی گفته ؛ " آزرده دل از کوی تو رفتیم و نگفتی کی بود؟ کجا رفت ؟ چرا بود و چرا نیست . ! "

در عكس هاى بعد از تو من شبيهِ عكس هوايى از يک شهرِ جنگ زده ام .

شما یادتون نمیاد یه زمانی زمستونا یه چیزای سفیدی مثل پنبه از آسمون میومد بهش میگفتن برف 🚶‍♀

قبلنا پتانسیل دلداری دادن داشتم الان به دردای خودمم میخندم .

‏پدیده‌های "کم‌پیدایی"، "بی‌وفا شدی"، "خبر نگیری ها"، "پارسال فلان امسال بیسار" کاملا دوطرفه‌ان؛ اگر من توی یه بازه‌ای خبر نگرفتم، تو هم نگرفتی .

من شما رو نمیدونم اما از نظر من دنیا بعد از کرونا خیلی خاکستری، بی‌رنگ و بی‌روح شده .

بحمدلله هیچ دوره‌ای توی زندگیم، خوابم رو فدای درسم نکردم یاد ندارم بیدار مونده باشم درس بخونم در نتیجه شب بخیر 😂🌝

آدم باهوشی که اطلاعات داره به تنهایی جذاب نیست طرف باید شعور هم داشته باشه تا بتونی باهاش معاشرت کنی و اگرنه حتی یک ساعتم نمیشه تحملش کرد .

فکر کنم یه نفر قند روزهای تلخ مرا با چایی خورد 🚶‍♀ .

درد ناگفته زیاد است ولی... "محرم نیس"

راست می‌گفتی جهان من جهان کوچکی‌ست خلوت بی‌انتهایی در اتاق ساده‌ای .