سلام بر آنان ک برای همه تکیه گاه بودند،اما وقت تنهایی شانه ای برای تکیه گاه نیافتند

چه کنم گر دلِ من سازِ مخالفِ میزند دم به دم یاد تو افتد زِ شوق دَف میزند |نوشتہ هاےمَن|

بہ نام او...

♥️›

دنیا هیچ تعهدی واسه تکرار هیچ لحظه ای رو به هیچ کس نداده از ثانیه هات لذت ببر:)

از کوچه زیبای تو امروز گذشتم دیدم ک همان عاشق معشوقه پرستم یه لحظه به یاد تو در آن کوچه نشستم دیدم ز سر تا به قدم شوق و امیدم هر چند گل از خرمنِ عشق تو نچیدم آن شور جوانی نرود لحظه ای از یاد آن راحت و جان و دلِ من خانه‌ات آباد با یاد رُخت این دل افسرده شود شاد هرگز نشود مهر تو ای شوخ فراموش کی آتش عشق تو شود یک سره خاموش هر جا ک نشستم سخن از عشق تو گفتم با اشک جگر سوز،دل سخت تو سُفتم خاک ره این کوچه به خار مژه رفتم دل می‌تپد از شوق ک امروز کجایی شاید ک دگر باره از این کوچه بیایی

دورم هرچند شلوغ باشد اما بودنِ تو چیز دیگریست:)

درمانِ دردهایمان همانیست که نیست

گاهی وقتا حتی اگه تو بدترین شرایطم باشی یه تلفن یه نوتیف پیام از یه نفر میتونه تو یه ثانیه از اون حال بیرونت بیاره:)

و تقریبا نیمی از ما همیشه در انتظارِ بودن های بی منت بودیم(:

و دلتنگی هایم را بر تکه سنگی نوشتم تا هرگاه به آن مینگرم از دل بستن های بی جا دوری کنم ، آدم ها همین اند کمی که لطافت خرج شان کنی ترکت میکنند. |نوشتہ هاےمَن|

ولی وقتی که صبح از خواب بیدار میشی اماده میشی و از خونه میزنی بیرون یه ادمو ببینی که کوله به دست داره میره راهیان نور اون وقت توام با لبخندی از ته دل راهیش کنی و ازش بخوای مواظب خودش باشه وتو بقیه ی مسافتو خودت با حسرت طی کنی خیلی درد داره:)) خوشا کسانی که راهشان به شهدا ختم میشود #باز_هم_جاماندیم