اِذا اَحَبَّ اللّه‌ُ عَبْدا زَيَّنَهُ بِالسَّكينَةِ وَ الْحِلْمِ هرگاه خداوند بنده‌ای را دوست بدارد، او را به آرامش و بردبارى زينت مى‌ بخشد. امام علی علیه‌السلام غررالحکم ص۲۸۵ ح ۶۳۹۰ #حدیث_روز https://eitaa.com/ALAVIOONE ┄┅┅❅🌸❅┅┅┄

فضائل مولا ۱۰۷ / ۱۴ - علىّ بن ابراهيم قمى رحمه الله در تفسير خود از امام صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: الّذي عنده علم الكتاب هو أميرالمؤمنين. كسى كه نزد او علم تمام كتاب باشد اميرالمؤمنين عليه السلام است. سپس از آن حضرت سؤال شد: كسى كه نزد او علمى از كتاب است علم و دانش او بيشتر است يا آنكه نزدش علم تمام كتاب است؟ حضرت فرمود: ما كان علم الّذي عنده علم من الكتاب عند الّذي عنده علم الكتاب إلاّ بقدر ما تأخذه البعوضة بجناحها من ماء البحر. نيست علم كسى كه علمى از كتاب را دارد نسبت به علم آنكه علم تمام كتاب را دارد مگر به اندازه رطوبتى كه مگسى هنگام برخورد بالش با آب دريا از آن مى گيرد. [۱] مؤلّف رحمه الله گويد: كسى كه نزد او علمى از كتاب است مراد آصف بن برخيا وصىّ حضرت سليمان بن داود عليهما السلام است و در بعضى از روايات به آن تصريح شده است. [۲] ---------- [۱]: تفسير قمى: ۳۶۷/۱، بحار الأنوار: ۱۶۰/۲۶ ح ۶ و ۴۲۹/۳۵ ح ۲. در اين حديث به دو آيه از قرآن كريم اشاره شده است: ۱ - سوره رعد، آيه ۴۳: «قُلْ كَفى بِاللَّه شَهيداً بَيْني وَبَيْنَكم وَمَن عِنْدَه عِلْمُ الكتاب» ؛ «بگو: كافى است كه گواه ميان من و شما، خداوند و كسى باشد كه علم كتاب در نزد او است». ۲ - سوره نمل آيه ۴۰: «وَقال الَّذي عِنْدَه عِلمٌ مِن الكتاب أنَا آتيكَ بِه قَبْلَ أنْ يَرْتَدَّ إليْكَ طَرْفُك» ؛ «كسى كه علمى از كتاب نزد او بود گفت: من آن را قبل از آنكه چشم برهم گذارى مى آورم». [۲]: همان طور كه در ص ۲۱۱ ح ۲۲ و ص ۲۵۴ ذيل ح ۱۵۲ خواهد آمد. https://eitaa.com/ALAVIOONE

شیعه مولا بودن ثروته🔥 #امام_علی #نوا #فقط‌حیدرامیرالمومنین‌است اللّهمَّ‌عَجِّلْ‌لِوَلِیِّڪَ‌الفَرَج💚️ کانال هیئت علوییون https://eitaa.com/ALAVIOONE

فضائل مولا در كتاب «صفوة الأخبار» از أعمش نقل مى كند: كنيزى سياه چهره و كور را ديدم كه به مردم آب مى داد و مى گفت: به دوستى و محبّت حضرت على بن ابى طالب عليه السلام بياشاميد. سپس او را در مكّه ديدم كه بينا گشته و به مردم آب مى دهد، و اين بار مى گويد: بياشاميد به محبّت كسى كه خدا به خاطر او بينائى را به من برگردانيد. اعمش مى گويد: قضيّه را با او در ميان گذاشتم و گفتم: تو را در مدينه نابينا ديدم كه آب مى دادى و مى گفتى: به محبّت على بن ابى طالب عليه السلام بياشاميد و اكنون مى بينم بينا گشته اى، مرا از اين مطلب باخبر كن. كنيز گفت: مردى را ديدم كه به من فرمود: اى كنيز ؛ آيا تو اهل ولايت و محبّت علىّ بن ابى طالب عليه السلام هستى؟ گفتم: بلى، آنگاه دعا كرد و گفت: خدايا ؛ اگر راست مى گويد بينائى اش را به او برگردان، بخدا قسم، به بركت دعاى او فوراً ديدگانم روشن وچشمانم بينا گرديد. به او گفتم: تو كيستى؟ گفت: «أنا الخضر وأنا من شيعة عليّ بن أبي طالب عليه السلام»، من خضر و از شيعيان علىّ بن ابى طالب عليه السلام مى باشم. [۲] ---------- [۲]: صفوة الأخبار: (كتابى است خطّى كه هنوز به چاپ نرسيده است)، مجلسى رحمه الله در بحار الأنوار: ۹/۴۲ ح ۱۱، و سيّد هاشم بحرانى رحمه الله در كتاب مدينة المعاجز: ۷۵/۲ ح ۴۰۹ از آن نقل كرده اند. https://eitaa.com/ALAVIOONE

فضائل مولا شيخ صدوق رحمه الله در كتاب «امالى» از سلمان فارسى سلام اللَّه عليه نقل كرده است: ابليس لعنه اللَّه عبورش به چند نفر افتاد كه به اميرالمؤمنين عليه السلام دشنام مى دادند، در مقابل آنها ايستاد، سئوال كردند كيست كه پيش روى ما ايستاده است؟ گفت: من ابو مرّه ام، گفتند: سخنان ما را شنيدى؟ گفت: بدا به حال شما مولاى خود علىّ بن ابى طالب عليه السلام را ناسزا مى گوئيد؟ گفتند: از كجا دانستى كه او ولىّ امر ما است؟ گفت: از كلام پيغمبرتان كه فرمود: من كنت مولاه فعليّ مولاه، اللهمّ وال من والاه وعاد من عاداه، وانصر من نصره واخذل من خذله. هر كس من مولاى او هستم پس از من على عليه السلام مولاى او است، خدايا آن كس كه على را دوست دارد دوست بدار، و با دشمن او دشمن باش. سپس به او گفتند: آيا تو از مواليان و شيعيان آن حضرت هستى؟ گفت: من ولايتش را ندارم و از شيعيان او نيستم ولى او را دوست دارم، و هر كس با او دشمنى كند من در مال و فرزندش با او شركت دارم. به او گفتند: آيا حديثى درباره على عليه السلام نمى گوئى؟ گفت: اى گروه عهدشكنان و ظالمان و خارج شدگان از دين ؛ گوش كنيد تا برايتان بگويم: خدا را در ميان طايفه جنّ دوازده هزار سال عبادت كردم، و وقتى آنها به هلاكت رسيدند از تنهائى خود به خداوند شكايت كردم مرا به آسمان دنيا بردند، در آنجا هم دوازده هزار سال در جمع فرشتگان خدا را پرستش كردم، و در حالى كه به تسبيح و تقديس پروردگار مشغول بوديم ناگهان نورى كه تشعشع و درخشندگى آن زياد بود از مقابل ما گذشت، فرشتگان همگى براى آن نور سجده كردند و گفتند: «سبّوح قدّوس» پاك و منزّه است خداوند، اين نور فرشته اى مقرّب يا پيغمبرى مرسل است. ندائى آمد: اين نور طينت و سرشت علىّ بن ابى طالب صلوات اللَّه عليه است. [۱] ---------- [۱]: امالى صدوق: ۴۲۷ ح ۶ مجلس ۵۵، بحار الأنوار: ۱۶۲/۳۹ ح ۱، مدينة المعاجز: ۱۲۳/۱ ح ۷۰، علل الشرايع: ۱۴۳ ح ۹. https://eitaa.com/ALAVIOONE

فضیلت های خادمه بودن حضرت زهرا..🥲 #شیخ‌مجید‌شجاعی کانال هیئت علوییون ╔══❖•°❤️‍🩹🖤❤️ °•❖══╗ https://eitaa.com/ALAVIOONE ╚══❖•°❤️‍🩹🖤❤️ °•❖══╝

قربون حرم ابالفضلت... #بی‌بی‌ام‌البنین¹⁸⁴ #فتوحی _ کانال هیئت علوییون ╔══❖•°❤️‍🩹🖤❤️ °•❖══╗ https://eitaa.com/ALAVIOONE ╚══❖•°❤️‍🩹🖤❤️ °•❖══╝

- تومادرِوفایی ، تاجِ‌سرابالفضل ؛ 🫀 ' #حضرت‌ام‌البنین #علی‌پوستین‌دوز - کانال هیئت علوییون ╔══❖•°❤️‍🩹🖤❤️ °•❖══╗ https://eitaa.com/ALAVIOONE ╚══❖•°❤️‍🩹🖤❤️ °•❖══╝

#اطلاعیه مراسم هفتگی هیئت علوییون ویژه برادران سخنران حجت الاسلام شیخ محمد اسلامی مداحان کربلایی سید جلال میر حسینی کربلایی سید علی میر حسینی زمان چهارشنبه ۱۳ آذر ماه ساعت ۱۹:۰۰ مکان اردکان شهرک انقلاب مسجد علوی https://eitaa.com/ALAVIOONE

فضائل مولا برسى رحمه الله در كتاب «مشارق الأنوار» نقل كرده است: امير المؤمنين عليه السلام به رميله - كه يكى از شيعيان خاصّ آن حضرت است و مريض شده بود - فرمود: اى رميله ؛ دچار تب شديدى شدى سپس مقدارى سبكى احساس كردى و به مسجد براى نماز آمدى؟ گفت: بلى اى سرور من ؛ از كجا دانستى؟ فرمود: يا رميلة؛ ما من مؤمن ولا مؤمنة يمرض إلّا مرضنا لمرضه، ولا حزن إلّا حزنّا لحزنه، ولا دعا إلّا آمنّا لدعائه، ولا سكت إلّا دعونا له، ولامؤمن ولامؤمنة في المشارق والمغارب إلّا ونحن معه. اى رميله ؛ زن و مرد مؤمنى نيست كه مريض شود مگر اينكه ما به خاطر مريضى او مريض مى شويم، و هرگاه محزون گردد مابه خاطر حزن او محزون مى شويم، و هر زمان دعا كند ما به دعاى او آمين مى گوئيم، و وقتى ساكت باشد ما براى او دعا مى كنيم، و هر كجا در مشرق و مغرب مرد و زن مؤمنى باشد ما با او هستيم. [۲] مؤلّف رحمه الله گويد: فرمايش پروردگار «أيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّه» [۳] »به هر طرف روى آوريد آنجا وجه خداست»، مطلبى را كه اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود تأييد مى كند ؛ زيرا در روايات بسيار زيادى فرموده اند كه مقصود از وجه خدا ائمّه عليهم السلام هستند و در مورد پيغمبر و اميرالمؤمنين عليهما السلام نيز روايات خاصّى وارد شده است. [۴] و وجه بودن ايشان يا به خاطر اين است كه آنها صاحب وجاهت و آبرو و مرتبه اند نزد خداوند، و يا به خاطر آن است كه آنها جهتى هستند كه خداوند امر فرموده مردم به آن جهت توجّه كنند و روى آورند، و توجّه به خدا ممكن نيست مگر به سبب توجّه به ايشان، و از كسى عملى پذيرفته نمى شود مگر با ولايت اين بزرگواران. ---------- [۲]: مشارق الأنوار: ۷۷، بحار الأنوار: ۱۵۴/۲۶ ح ۴۳ و ۱۴۰/۲۶ ح ۱۱ (با كمى اختلاف) به نقل از بصائر الدرجات: ۲۵۹ ح ۱، مدينة المعاجز: ۱۷۵/۲ و۱۷۶ ح ۴۷۹ و ۴۸۰. [۳]: سوره بقره، آيه ۱۱۵. [۴]: براى اطّلاع بيشتر به بحار الأنوار: ۱۹۱/۲۴ باب ۵۳ (كه ائمّه عليهم السلام جنب اللَّه و وجه اللَّه هستند) مراجعه كنيد. https://eitaa.com/ALAVIOONE

✿ پسرادردشون‌به‌مادرشون‌میگن..❤️‍🩹 #علی‌پناهی | #روضه‌شبانه کانال هیئت علوییون ╔══❖•°❤️‍🩹🖤❤️ °•❖══╗ https://eitaa.com/ALAVIOONE ╚══❖•°❤️‍🩹🖤❤️ °•❖══╝

فضائل مولا - ديلمى رحمه الله در كتاب «ارشاد القلوب» روايتى از سلمان فارسى رضى الله عنه نقل مى كند كه گفت: اميرالمؤمنين عليه السلام به من فرمود: يا سلمان؛ الويل كلّ الويل لمن لايعرفنا حقّ معرفتنا وأنكر فضلنا. اى سلمان ؛ بدا بحال كسى كه ما را آن طورى كه سزاوار آن هستيم نشناسد و فضل و برترى ما را انكار كند. اى سلمان ؛ كداميك از اين دو بزرگوار افضل هستند، محمّد صلى الله عليه وآله و والاتر است. فرمود: اى سلمان ؛ آصف بن برخيا توانست تخت بلقيس را از فارس به مملكت سبأ در يك چشم بهم زدن منتقل كند و علمى از كتاب نزد او بود، و آيا من چندين برابر او قدرت ندارم كه نزدم هزار كتاب است؟! خداوند بر شيث فرزند آدم عليه السلام پنجاه صحيفه و بر ادريس عليه السلام سى صحيفه و بر ابراهيم خليل عليه السلام بيست صحيفه، و تورات، انجيل، زبور و فرقان نازل نموده است. گفتم: اى سرور من ؛ همين طور است كه فرموديد. امام عليه السلام فرمود: يا سلمان؛ إنّ الشاكّ في اُمورنا وعلومنا كالمستهزئ في معرفتنا وحقوقنا، وقد فرض اللَّه ولايتنا في كتابه في غير موضع وبيّن ما أوجب العمل به وهو مكشوف. اى سلمان ؛ كسى كه در شؤون ما و علوم ما شكّ كند مثل كسى است كه معرفت ما و حقوق ما را مسخره كرده در حالى كه خداوند ولايت ما را در كتابش در چند جا واجب كرده و آنچه را كه عمل كردن به آن واجب است بيان نموده و آن روشن وواضح است. [۱] ---------- [۱]: ارشاد القلوب: ۴۱۶/۲، بحار الأنوار: ۲۲۱/۲۶ ح ۴۷، و ج: ۲۸/۲۷ ح ۱۰ به نقل از محتضر: ۱۰۷. https://eitaa.com/ALAVIOONE