به دلیل اینکه زئوس به مانند قویی نزد لدا آمد، بعضی مواقع تصور میشود آنها از تخم به دنیا آمدهاند. پولوکس یک بکسور نیرومند بود، و کستور یک سوارکار حرفهای. آنها در کنار هم با عنوان «دوقلوهای بهشتی» شناخته میشدند، که اغلب با صورت فلکی دوپیکر مرتبط داده میشوند.
در افسانهها این دوقلوها از یک مادر هستند، اما پدر آنها متفاوت بود و این به معنی آن است که پولوکس (فرزند زئوس) نامیرا بود اما کاستور (فرزند پادشاه اسپارت تیندارئوس) میرا. وقتی کاستور مرد، پولوکس از زئوس طلب کرد تا جاویدان بودن خود را با کاستور قسمت کند و آنها با یکدیگر باشند، در نتیجه آنها قسمتی از صورت فلکی جمینای شدند و به درخشانترین دو ستاره در آن گروه یعنی کاستور: سرپیشین و پولوکس: سرپسین تبدیل شدند. آنها به صورت متناوب در المپوس به عنوان ایزد و در هادس به عنوان انسانهای فانی به سر بردند.
بعد از اینکه تسئوس خواهر آنها، هلن تروا را ربود و به آفیدنس (شهری در شمال آتن) برد، کاستور و پولوکس او را آزاد کردند و همچنین آنها مادر تسئوس، آیترا را دزدیدند و به اسپارتا آوردند، آیترا را مجبور کردند تا بردهٔ هلن شود اما سرانجام توسط نوههای خود بعد از سقوط تروا به خانهٔ خود بازگشت.
بعدها، دوقلوها جیسون را بر روی کشتیاش آرگو همراهی کردند. در طی این سفر دریایی، پولوکس خود را با کشتن پادشاه جنگجوی آمیکوس، که او را به مبارزه بکس طلبید مشهور ساخت.
هردوی آنها شکارچیان و سوارکاران لایقی بودند که در شکار گراز کالیدونیان سهیم بودند.
کاستور و پولوکس همچنین دختران لئوسیپوس "Leucippus"، فوبه و هیلائرا را ربودند و با آنها ازدواج کردند و بعدها کاستور توسط برادرزادههای لئوسیپوس، ایداس و لینسئوس در نبردی کشته شد.
در ابتدای سدهٔ ۵ پیش از میلاد، دوقلوها رسماً به رومیان معرفی شدند. در اسطورهها آمده که آنها به رومیان یاری رساندند تا در نبرد دریاچه رگیلوس بر لاتینان پیروز شوند. برای همین، آئولوس پستومیوس، دیکتاتور و سردار رومیان در آن جنگ، معبدی نذرشان کرد. این معبد پس از مرگ دیکتاتور و بهتوسط پسرش (که بدین منظور بهعنوان دوئومویر نصب شده بود) در فروم یا همان میدان مرکزی روم بنا و افتتاح شد.
دوستان گرامی به این نوع ادبیات و داستان ها
اساطیر(افسانه) یونان گفته میشود... که هزاران سال قبل در بین اقشار جامعه سینه به سینه نقل شده
نامهای سیارات و کواکب و صورتهای فلکی ووو همه و همه...
مثل حماسه ی ایلیاد و اودیسه ی هومر...در بین حکما و منجمین اسلامی و عربی اسمها متفات است
م. خ
@ALTAFHIM
صورت فلکی دوپیکر که با نام عربی جوزا یا توأمین هم نامیده میشود یکی از صورتهای فلکی منطقةالبروج است و در شبهای زمستان قابل مشاهده است. بین صورتهای فلکی گاو از شرق، خرچنگ از غرب، ارابهران از شمال و سگ کوچک و تکشاخ از جنوب واقع شدهاست.
@ALTAFHIM
عکس صورت فلکی جوزا(دو برادر یا دو پیکر) به همراه جدول ستارگان کتاب صور الکواکب .... حکیم بزرگ عبدالرحمن صوفی رازی رحمت الله
@ALTAFHIM
7.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 تصویری که از یک مرزبان ماند
5.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔻 در اسلام هم بالاتر از این نصیحت نداریم.....
9.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔻 عناصر الوهی فلسفه یونان
📽 دکتر امیرحسین ساکت
5.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 تعداد ماهواره های دور زمین از ۱۹۵۷ تا پایان ۲۰۲۵ میلادی 😳
🗞
داستان نحوست سیزده بدر:
🍃 قوم رَس از ایرانیان باستان را دوازده شهر به نامهای اسفند و فروردین و ... بود که آبادتر از آن نبود و گواراتر از آب چشمه آن نبود. آنان قسمت بزرگی از آبها را بر همه حرام کرده بودند و هر کسی مینوشید او را میکشتند زیرا آن آبها را حیات دوازده خدای خود که دوازده درخت صنوبر بود میدانستند. در ابتدای ماه فروردین در شهر فروردین یک شبانهروز عید پرستش میگرفتند و در ماه شهریور در شهر شهریورد و... تا آنکه عید پنجمین ماهشان ماه اسفند در شهر اسفندار شهر صنوبر اصلی به نام «شَاهدِرَخْت» میرسید که همه جمع میشدند و دوازده روز مست میشدند و مدام سجده بر شاه درخت میکردند. و روز سیزدهم سیزدهبهدر میکردند یعنی به شهرهای خود باز میگشتند.
👀 روزی که جشن اسفندار شد پیامبرشان «حَنْظَلِه» نزد خدا تقاضای نابودی آن درخت را کرد و شاهدرخت خشک شد و قوم رس پیامبرشان را بصورت بسیار بسیار فجیعی در ته چاهی کشتند. و عذاب خدا آغاز شد.
📚 منابع:
📓 عیون أخبار الرضا علیه السلام ج۱ ص ۲۰۵ 📔 علل الشرائع ج۱ ص۴۰ ،۳۸ 📒 روضه المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه (ط – القدیمه) ج۱۰ ص۷۸ 📕 المیزان فى تفسیر القرآن، ج۱۵، ص: ۲۱۹ 📗 البرهان فی تفسیر القرآن ج۴ ص ۱۳۳ [سوره الفرقان(۲۵): آیه ۳۸] ….. ص : ۱۳۳ 📘 بحار الأنوار (ط – بیروت) ج۱۴ ص ۱۴۸ 📙 بحار الأنوار (ط – بیروت)، ج۵۶، ص: ۱۰۹ 📓 تفسیر نور الثقلین ج۴ ص ۱۶ [سوره الفرقان(۲۵): الآیات ۳۲ الى ۳۸] ….. ص : ۱۵ 📔 (ترجمه عیون أخبار الرضا علیه السلام / ترجمه غفارى و مستفید، با اندکی تصرف ج۱، ص: ۴۱۹ نشرصدوق ۱۳۷۲ ش. چاپ اول)