🔹یکی از مهم ترین مفاهیم در مکانیک کوانتومی، مفهوم تابع موج است. این تابع در بازه نامتناهی تعریف شده است و به صورت یک تابع پیوسته است. وجود حتی یک دلیل تجربی برای واقعی بودنِ پیوستگیِ تابع موج در کل فضازمان محال است. حتی در آینده نیز نمیتوان به دلیل تجربی برای واقعی بودن پیوستگی تابع موج دست یافت. 🔸در فیزیک، بسیار اتفاق می افتد که یک چیزی در واقع ناپیوسته است، اما آن را به صورت پیوسته در بازه ای نامتناهی مدل میکنند تا بتوانند از مزایای ریاضیاتی توابع پیوسته بهره ببرند و عملا جوابهای محاسباتی خوب و با دقت خوبی هم از همین مدلها میگیرند. 🔹اما این که جوابِ خوبی از این مدلها گرفته میشود؛ به معنای آن نیست که این فرضها واقعی باشد اما بدون توجه به این نکات، فرضها به عنوان واقعیت معرفی میشود و چنین ادعا میشود که الکترون‌ها فقط در یک نقطه خاص از فضا نیستند بلکه همه جا هستند و به قول هاوکینگ، حتی در کهکشان آندرومدا هم هستند. 🔸 اما آیا فیزیکدانان در آزمایشگاه ها، این ادعا که احتمال حضور الکترون در همه جاها وجود دارد را جدی می گیرند؟ اگر این ادعا که تابع موج در کل فضا گسترش دارد را جدی بگیریم؛ چه مشکلی پیش می آید؟ 🔹 فرض کنید آزمایش دوشکاف را در آزمایشگاه فیزیک یکی از دانشگاه های آمریکا اجرا کنند و میلیاردها میلیارد الکترون پرتاب شود. احتمالِ اینکه یکی از آن الکترون هایی که در آن آزمایشگاهها پرتاب میشود، در آزمایشگاهِ دانشگاه های ایران آشکار شوند، بر اساس این فرض ساده کننده، صفر نیست و مثلا ده بتوان منهای 20 است. این احتمال از قسم احتمالات فلسفیی که ساینس به آنها اعتنا نمیکند, نیست بلکه احتمالی ساینتیفیک است که فرمول دارد. 🔸 اگر فیزیکدانان این ادعا را جدی بگیرند ( که نمیگیرند) در این صورت باید همواره در آزمایشگاه هایشان این احتمال علمی را جدی بگیرند که درصد نامعینی از الکترونهای آشکار شده روی آشکارسازهایشان، از آزمایشگاه های آمریکا و مصر و قطر و فرانسه و امارات متحده عربی و یونان و سیدنی و عربستان و اسرائیل و همچنین از کهکشان آندرومدا آمده اند و اینجا سر و کله شان پیدا شده است. 🔹 مطالبی که در کتابهای "علم برای همگان" و "علم به زبان ساده" توسط دانشمندانی مثل هاوکینگ، نوشته میشود و به صورت واقعگرایانه، توسط آتئیستهای علمگرا به عنوان علم واقعی ترویج می شود و در ذهن افرادِ دور از مرزهای علم جای میگیرد؛ چیزی جز ساده لوحی مدرن نیست. اگر دانش آموزان و دانشجویان یک کمی با فلسفه علم و خصوصا فلسفه ریاضی آشنا می بودند، باور کردنِ تعابیری مانند تعبیر فوق را در شأن خود نمی دیدند: چرا و به چه دلیل، چنین چیزی را باور کنم؟ 🔸 چرا چیزی که به خاطر ساده‌سازی فرمالیسم در علم مورد استفاده قرار گرفته است و نه میتوانیم با تجربه آن را اثبات کنیم و نه میتوانیم با عقلانیت آن را تایید کنیم، و نه کسی از فیزیکدانها آن را در آزمایشگاه ها جدی می گیرد، را به عنوان واقعیت تلقی کنیم؟ 🔹 جواب گرفتن از یک فرمالیسم محاسباتی، به معنای واقعی بودن همه ی فرضهای ریز و درشتِ توی اون فرمالیسم نیست. اصطکاک رو تقریبا در 90 درصد مسئله ها در فرمالیسم نمی آورند و جواب خوبی هم از آن می گیرند اما چنین چیزی به معنای آن نیست که اصطکاک وجود نداشته باشد. 🔸 علم از نظر محاسباتی قوی و قدرتمند است و پیشرفتهای تکنولوژیکی نیز مرهونِ همین جنبه ی قویِ علم است اما از نظر معرفتشناسانه قوی نیست: در بعضی جاها خوب؛ بعضی جاها متوسط، بعضی جاها ضعیف و خیلی ضعیف است و البته در همه حال، نیازمندِ تلاش بیشتر 💢

🔹 یک پدیده را از دو چارچوب تبیینی متفاوت میتوان مطالعه کرد. 🔸 درباره خدای حفره ها 💢

به نظر میرسد تدریس معرفتشناسی نظریه های علمی برای دانشجوها، خیلی مهمتر از تدریس درسهایی مثل مقاومت مصالح و فیزیک و استاتیک و ... باشه؛ اما متاسفانه چنین درسهایی، تدریس نمیشه و نتیجه اش این میشه که: شخص بافته هایی مثل حاکمیت شانس رخنه ها را به عنوان یافته های حقیقی باور میکنه و حال آن که این ادعا ماورائی تر از بافته های ماورائی یونانیان قدیم بوده است. و دلیل باور کردن این چیزها را این میدانند که از دلِ فیزیک درآمده است!! معرفتشناسی نظریه ها را بلد نباشی؛ نتیجه اش این میشه که فیزیک رو نمیتونی از تعبیرهای برخاسته از فیزیک، تفکیک کنی و بافته های bafteh علمگرایان رو به عنوان یافته های yafteh علمی به قوای ادراکی خودت تزریق کنی. و بدین طریق، شبه عقلها وارد می شوند. 💢

🔹 درباره ی #عقلانیت_نرمال 🔸 معیار بودنِ #عقلانیتِ_نرمال یعنی: عقلِ هر کسی برای خودِ آن کس؛ معیار اصلی و اساسی است که او باید بر اساس آن، باورهایش را بسازد و زندگی اش را براساس همان باورها بنا کند و اگر میخواهد به فلان فیلسوف، بهمان ساینتیست، فلان پزشک، بهمان مهندس، فلان کشیش، بهمان آخوند، فلان نظریه پرداز اعتماد کند؛ #اعتمادگرایی او باید تحت نظارت عقلانیتش باشد یعنی: هم در انتخابِ اینکه به چه کسی اعتمادکند از عقلانیتش بهره ببرد و هم در حین اعتمادی که به این افراد کرده است، عقلانیت نرمال خودش را نسبت به صحتِ ادامه ی اعتماد به آن افراد، در حالت فعال نگه دارد. 🔹 عقلِ یک نوجوانِ تربیت شده در خانواده ی داعشی برای آن نوجوان، معیار اصلی برای اوست. عقلانیت یک جوان تربیت شده در اعماق هندوستان برای او، معیار اصلی است. عقلِ من که در یک خانواده شیعه ایرانی تربیت شده ام, برای خودم معیار اصلی است و عقل نوجوانی که پدرش از مریدانِ داوکینز است و در انگلستان زندگی میکند هم برای او، معیار اصلی است. 🔸 #عقلانیت_نرمالِ هر شخصی برای آن شخص، اصلی ترین معیار است و میتواند او را به واقعیتها برساند اما مشروط به این که او به #وظیفه_معرفتی خود عمل کند. 🔹علتِ اینکه #وظیفه_معرفتی بر عهده ی ماست این است که من باید درک کنم و جدی بگیرم این مطلب حق را که اگرچه عقلانیت من، معیار اصلی برای من هست و باورهایم را بر اساس همین عقلم باید فرآوری کنم و اگر اعتمادی هم میخواهم به دانشمند و فیلسوفی داشته باشم، باز هم باید مجوزِ اعتمادگرایی ام را همین عقلانیتم صادر کند؛ اما در عین حال میدانم که من واجد عقلانیت محض و خالص نیستم و ناخالصیها و شبه عقلهایی در قوای ادراکی من لانه کرده است که همانها میتواند من را به بیراهه ببرد بنابراین موظف هستم عمل کنم به #وظیفه_معرفتی‌ام یعنی به 💢 شناسایی و حذف شبه عقلهایی که قوای ادراکی ام ( یعنی همین عقلانیتم ) را دچار اعوجاج و حتی نابینایی و یا کم بینایی کرده است💢 🔸شخصی که #وظیفه_معرفتی اش را جدی نمی گیرد و یا اساسا چنین وظیفه ای را برای خود قائل نیست؛ پیشفرضش این توهم است که: عقلانیت من، خالص و محض است و هیچ شبه عقلی( شبه عقل= باورِ غلط و یا نقصِ باورهای پایه ای و یا هیجاناتی که در کارکردِ تام و کاملِ قوای ادراکی انسان اثرگذار باشد) در من وجود ندارد. 🔹 و اما شخصی که #وظیفه_معرفتی اش را جدی می گیرد؛ هیچگاه از عمل به این وظیفه ی مهم تخطی نمی کند: چنین آدمی، دائما در حال یادگیری و تفکر است. او خود را موظف می بیند هیچگاه از حقیقتجویی دست برندارد و اگر چیزی را ادراک کرد که حق است و درست است و صادق است، ولو آن چیز بر خلاف میل او باشد؛ آن را بپذیرد. 🔸 شخصی که به وظیفه ی معرفتی خود عمل نکند؛ خود را محکوم کرده است به اینکه تا پایان عمرش، با شبه عقلها سر کند و نابخردانه زندگی کند. 🔹 #تخلف_معرفتی یعنی عمل نکردن به #وظیفه_معرفتی. چه بسا یک تخلف، زندگی انسان را نابود کند. 🔸 اگرچه در خیلی از عرصه های زندگی مثل عرصه ی بازار و اقتصاد، معمولا به #وظیفه_معرفتی خود عمل میکنیم و یکسره در حال یادگیری هستیم و مداوما در حال اصلاح و پالایش باورهای اقتصادی خودمان هستیم و دائما در تلاش هستیم تا شبه عقلهای مربوط به این حوزه ( خبرها و تحلیلهای اقتصادی غلط) را شناسایی کنیم و از مجموعه باورهای مربوط به فعالیتهای اقتصادی مان خارج کنیم تا بهتر بتوانیم اوضاع اقتصادی و بازار را درک کنیم؛ اما در بعضی از عرصه ها ( مثل باورهای دینی) عموما به #وظیفه_معرفتی خودمان عمل نمی کنیم و #تخلف_معرفتی داریم. 🔹 عمل به #وظیفه_معرفتی معمولا دشواری های فراوانی دارد زیرا باید دائما در حال یادگیری باشیم و چه بسا باید بر خلاف تمایلات مان حرکت کنیم و مواظب باشیم تا برای فرار از این وظیفه ی مهم، خودمان را فریب ندهیم. 🔸 انسانهایی که در نقطه ی آغاز، اختلاف نظرهای بزرگی با هم دارند و هر کسی، آن دیگری را به بی خردی و بی عقلی متهم میکند و خودش را عاقل می بیند و مخالفان خودش را نابخرد و متاثر از شبه‌عقلها می شمرد؛ در صورتی که به #وظیفه_معرفتی خود عمل کنند و ناخالصیهای جورواجور و مختلفی که در قوای ادراکی شان لانه کرده است را بیرون کنند، در نقطه ی نهایی، همگی آنان واجد عقلانیت خالص و محض خواهند بود. #عقلانیت_نرمال #وظیفه_معرفتی #تخلف_معرفتی 💢

هوالنور ماه شریف ذی الحجه ۱۴۴۷هجری در صورت فلکی سنبله است..گذر ماه از کنار سماک اعزل....حدود سه روز دیگر مانده تا قمر در عقرب خرداد ماه...جداول اینترنتی صحیح نیست محاسبه ریاضی فقط حد و حدود رامی رساند اصل بر رؤیت است نه محاسبات و جدول ملاک حال فعلی افراد و اشیاءاست @ALTAFHIM

سلام علیکم و رحمت الله کمک‌های مالی عزیزان..انشالله که باب رزقی باز شود 😔