با سلام خدمت عزیزان به قول یکی از اساتید انسانها که مقوله زمان رو درست کردند ....و زمان یک امر اعتباریه ....مثلا شما چند دقیقه میخوابید یهو بیدار میشوید در عالم رویا چندین اتفاق برایتان رخ میدهد انگار چند ساعت گذشته یا در قرآن در سوره مبارکه بقره که مفسرین آن را مربوط به عُزَیر نبی میدانند که ایشان بر مکانی گذر کردکه همه مرده بودند در ذهنش خطور کرد خداوند چگونه این افراد را زنده خواهد کرد و بلافاصله خودش مرد و صد سال گذشت وقتی زنده شد خطاب آمد چقدر خواب بودی گفت شاید ساعتی گفتند خیر ۱۰۰سال به استخوانهای الاغت نگاه کن ...واز آن طرف به طعام و غذایت که سالم مانده یا داستان اصحاب کف که سه قرن خواب بودند یا در سوره نازعات که مربوط به آخرت است که از آنها سوال میشود که چند وقت مرده بودید به هر حال دوستان هیچ کسی ننشسته چند میلیارد سال دستش رو بذاره زیر چونش وبگه مثلا خورشید و ماه و زمین و منظومه و کهکشان ووووو مال چند وقت پیشند یا چقدر دیگه نابود میشن ادمی که برای یک ساعت و یک روز و یک سال دیگرش معلوم نیست زنده باشد نگران چند میلیون و چند میلیارد سال دیگست چقدر بی معنی و مسخرست ... وقتی که انسان هدف از آفرینش و رشد و‌کمال خویشتن را نداند هدف از آفرینش آسمانها و زمین را نداند زندگانیش چه مفهومی دارد ؟؟؟ م.خ @ALTAFHIM

أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلَىٰ قَرْيَةٍ وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّىٰ يُحْيِي هَٰذِهِ اللَّهُ بَعْدَ مَوْتِهَا ۖ فَأَمَاتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ ۖ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ ۖ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ ۖ قَالَ بَلْ لَبِثْتَ مِائَةَ عَامٍ فَانْظُرْ إِلَىٰ طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ ۖ وَانْظُرْ إِلَىٰ حِمَارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ آيَةً لِلنَّاسِ ۖ وَانْظُرْ إِلَى الْعِظَامِ كَيْفَ نُنْشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًا ۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ یا همانند کسی که از کنار یک آبادی (ویران شده) عبور کرد، در حالی که دیوارهای آن، به روی سقفها فرو ریخته بود، (و اجساد و استخوانهای اهل آن، در هر سو پراکنده بود؛ او با خود) گفت: «چگونه خدا اینها را پس از مرگ، زنده می‌کند؟!» (در این هنگام،) خدا او را یکصد سال میراند؛ سپس زنده کرد؛ و به او گفت: «چه‌قدر درنگ کردی؟» گفت: «یک روز؛ یا بخشی از یک روز.» فرمود: «نه، بلکه یکصد سال درنگ کردی! نگاه کن به غذا و نوشیدنی خود (که همراه داشتی، با گذشت سالها) هیچ‌گونه تغییر نیافته است! (خدایی که یک چنین مواد فاسدشدنی را در طول این مدت، حفظ کرده، بر همه چیز قادر است!) ولی به الاغ خود نگاه کن (که چگونه از هم متلاشی شده! این زنده شدن تو پس از مرگ، هم برای اطمینان خاطر توست، و هم) برای اینکه تو را نشانه‌ای برای مردم (در مورد معاد) قرار دهیم. (اکنون) به استخوانها(ی مرکب سواری خود نگاه کن که چگونه آنها را برداشته، به هم پیوند می‌دهیم، و گوشت بر آن می‌پوشانیم!» هنگامی که (این حقایق) بر او آشکار شد، گفت: «می‌دانم خدا بر هر کاری توانا است». البقرة/259

وَلَبِثُوا فِي كَهْفِهِمْ ثَلَاثَ مِائَةٍ سِنِينَ وَازْدَادُوا تِسْعًا آنها در غارشان سیصد سال درنگ کردند، و نه سال (نیز) بر آن افزودند. الكهف/25

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا آنها در آن روز که قیام قیامت را می‌بینند چنین احساس می‌کنند که گویی توقّفشان (در دنیا و برزخ) جز شامگاهی یا صبح آن بیشتر نبوده است! النازعات/46

Bill Nye - "The Earth is a closed system. We cannot leave the Earth. There's no place to go" اعتراف بیل نای دانشمند اخترفیزیک ؛ زمین یک سیستم بسته است ، ما نمیتوانیم زمین را ترک کنیم ، جایی برای رفتن نیست! @ALTAFHIM

رساله وتر و جیب کتابی در ریاضیات نوشته غیاث‌الدین جمشید کاشانی است. اصل این رساله از بین رفته است اما بخش‌هایی از آن در شرح‌های مختلف آمده است که معروف‌ترین و کامل‌ترین آن توسط، هم‌کار (یا شاید هم رقیب) کاشانی، قاضی‌زادهٔ رومی به عربی نوشته شده است. در این رساله محاسبه سینوس (جیب) زاویهٔ یک درجه با روش ابتکاری حل یک معادلهٔ درجه سوم به دست آمده است. sin۱=.۰۱۷۴۵۲۴۰۶۴۳۷۲۸۳۵۱۰۳۷۱۲ هفده رقم اعشاری عدد به دست آمده با مقداری که امروزه محاسبه می‌شود هم خوانی دارد. در واقع کاشانی مقدار سینوس یک درجه را تا ده رقم صحیح شصت‌گانی حساب کرد. کاشانی در مقدمه کتاب مفتاح الحساب از این رساله نام برده و نوشته است: «و رساله‌های دیگر تألیف کردم مانند... و رساله «وتر و جیب» در استخراج آن دو برای یک سوم قوسی که وتر جیب آن معلوم باشد و این نیز یکی از مسائلی است که بر پیشینیان دشوار بوده چنانکه صاحب مجسطی (=بطلمیوس) در آن کتاب گفته است که برای به دست آوردن آن راهی نیست.» @ALTAFHIM

"روزهای همۀ ماه‌های قمری با هم برابر و دقیقاً 29 روز و 12 ساعت و 44 دقیقه و 3 ثانیه یا 53059028/29 روز است. همچنین ماه‌های همۀ سال‌های قمری با هم برابر و دقیقاً دوازده ماه و برابر با 3670834/354 روز است. اما برای سهولت محاسبات هر سال قمری را 354 روز در نظر می‌گیرند، بدین جهت در یک سال، 6 ماه سی روزی و 6 ماه 29 روزی وجود دارد. برای جبران کسری سال، هر سه سال یکبار، یک روز اضافه می‌شود؛ یعنی سال سوم 355 روز خواهد بود؛ چرا که مقدار کسری در سه سال، 3670834/0× 3 یا برابر 101/1 روز می‌شود. نتیجه‌ی مهمی که این محاسبه دارد و نباید از آن غفلت نمود، «قاعده یک در میان» است؛ یعنی در سال قمری، ماه‌‌ها یک در میان 30 و 29 روز، هستند. با این همه گاهی اشتباه و یا اختلافی در شروع ماه یا سال جدید پیش می‌آید که یکی از عوامل مهم بروز این اشتباه و اختلاف، رعایت نکردن «قاعده یک در میان» است. از آن‌جا که منجمان مجبورند عدد ایام هر ماه را با عدد صحیح (غیر کسری) بیان کنند و در ثبت تاریخ و وقایع نمی‌توان از روز سی‌ام ماه نصفش را متعلق به ماه قبل گرفت و نصفش را به ماه بعد داد، ناچار ماه قمری باید حداقل 29 روز و حداکثر سی روز تمام محاسبه شود. به همین جهت دانشمندان علم نجوم به دو نوع ماه قمری قائل شده‌‌اند: ماه حسابی، ماه‌ هلالی رؤیتی، برای تنظیم ماه حسابی، منجمان جدول‌‌هایی ترتیب داده‌‌اند که بر حسب سیر ماه طبق قواعد نجومی و مقدار ماه‌‌ها و سال‌ها و تعیین اوایل آنها، همه طبق قاعدۀ حرکت وسطای ماه و خورشید و ستارگان تنظیم شده است تا بر یک نظم کلی باشد، نه بر طبق حرکت مدتی ماه و آفتاب. طبق حرکت وسطای ماه و آفتاب گفته‌‌اند: از مدت دور زدن قمر (از آن وقت اجتماع تا اجتماع دیگر) 29 روز و 12 ساعت و 44 دقیقه است و منجمان خود اقرار دارند که در وقت اجتماع ماه با آفتاب، هلال با چشم دیده نمی‌شود و نتیجه کار آن جدول و محاسبۀ نجومی این می‌شود که: چون مدت یک ‌ماه، 12 ساعت و 44 دقیقه، از 29 روز زیادتر است و این مقدار در دو ماه متوالی بیشتر از یک شبانه‌‌روز می‌شود، آن‌را یک ‌روز کامل حساب می‌کنند. و یک ماه را تمام(سی روز) می‌گیرند و یک ماه را ناقص(29 روز) تا جبران نقص ماه قبل شود؛ یعنی در حقیقت 12 ساعت ماه دوم را به 12 ساعت ماه قبل اضافه می‌کنند و یک روز کامل به ماه قبل می‌دهند و سی روز می‌گیرند. و از آن‌جا که سال قمری از محرم شروع می‌شود؛ لذا محرم سی روزه خواهد بود و ذی‌الحجه 29 روز. اما منظور از ماه هلالی رؤیتی، ماهی است که به وسیلۀ رؤیت با چشم ثابت می‌شود. مدار احکام اسلامی بر همین ماه است و فقهای عظام مدت هر ماه هلالی را از رؤیت هلال تا رؤیت هلال ماه بعد می‌دانند، نه به محاسبه جدول مذکور که 30 روز و 29 روز است. به همین دلیل گفته‌‌اند در ماه هلالی رؤیتی، در اثر یک حرکت نوسانی خفیف که در ماه است، ممکن است چند ماه متوالی (حداکثر 4 ماه) سی روزه بوده و سه ماه متوالی 29 روز باشد. فقهای عظام شیعه به دو دلیل ماه حسابی منجمان را معتبر ندانسته‌‌اند: اولا: به جهت این‌که در شرع دلیلی بر حجیت و اعتبار آن جدول نجومی وجود ندارد، بلکه شرعا دلیل بر خلاف آن داریم. مثل روایتی که می‌فرماید: "صم للرؤیة و افطر للرؤیة"؛[1] (زمانی که هلال رمضان را دیدی، روزه بگیر و زمانی که هلال شعبان را دیدی روزه نگیر و روزه‌ات را افطار کن). ثانیا: اشکالی است که در محاسبۀ ریاضی منجمان در سال‌های کبیسه به وجود می‌آید؛ چرا که طبق حساب منجمان در هر سی سال، یازده سال را "کبیسه" می‌گیرند و مجبورند ذی‌الحجه را که طبق محاسبه‌‌شان 29 روزه است، سی روزه بگیرند. بنابراین، از آن‌جا که تعداد روزهای ماه و سال یک عدد صحیح نیست و به تبع آن از نظر فقه، ماه حسابی معتبر نیست، فقها ماه هلالی رؤیتی را معتبر دانسته‌اند و چون امکان رؤیت در همه‌ی مکان‌ها و در همه‌ی ساعات یکسان نیست، طبیعی است که اختلاف نظرهایی در رؤیت هلال ماه و عدم رؤیت پیش آمده و می‌آید که در این موارد در ماه بعد خود بخود این اختلاف برطرف می‌شود. و نیز در مواردی با حکم حاکم شرع به حلول ماه نو، این اختلاف نظرها از بین می‌رود. [1]. شیخ طوسی، تهذیب الاحکام، " @ALTAFHIM

قوای جسمانی قوای نفسانی قوای کیهانی .... علم العقل @ALTAFHIM

✅ سواد رسانه 🔴قدرت کلمات ▫️سخنرانی جذاب محمد القحطانی درباره اهمیت کلمات؛ شما این قدرت را دارید که با استفاده از کلمات، انسان‌های شکست‌خورده را به انسان‌هایی موفق تبدیل کنید؛ یا تنها با چند کلمه، آرامش را از زندگی انسان‌ها سلب کنید.

در بی پناه جانم شوق جهان بدارم /هرکس که جان پناهم با او ست هر جهانم /در غرقه ی یَمِ خود ای موسی نجاتم /پیوسته نیست گشتم هرجا که حق ندانم /کآخر صبای امید با شرق نور خورشید /در این ظلال جوشید اندر خم بیانم /هرجا که عاشقی کرد در زورق نگاهت /در موج رود خواند قوس تودر کمانم /محراب پیچ در پیچ خواند به حرب در هیچ/آهسته تر بگوید بنگر بدین عذابم /یکتای حرف در دل گویدشمیم مشکل /چون زلف باد رفته در طره نگارم (م.خ) https://eitaa.com/Ostadkhosravi