🔷نکته هایی از کتاب شواهد الربوبیهٔ ملا صدرا🔷 🌿در عالم آخرت فعل بر قوه متقدم است، اما در دنیا، قوه بر فعل مقدم است(ص۳۰۶) 🌿مرگ بر اوصاف وارد است نه بر ذوات.زیرا حقیقتِ مرگ، جدایی و کنده شدن است نه رفع و اعدام(ص۲۹۵) 🌿بدن اخروی همانند سایه ای، لازمهٔ روح است یا مانند عکسی است که در آینه دیده می شود همان طور که روح در این بدن، مانند نوری است که بر دیوار افتاده و یا مانند تصویری است که نقش شده است(ص۲۹۰)

🔷جسمانیة الحدوث و روحانیة البقا🔷 📝نفوس انسانی از آن روی که نفوس اند، حادث به حدوث بدن اند، ولی از جهت حقیقت روحانی خود، که در علم الهی اند، قدیم به قِدم و دیرینگی حق تعالی هستند 📚مفاتیح الغیب،مفتاح پانزدهم،باب چهارم،ص۶۹۲ 👤ملاصدرا رحمة اللّه علیه

🔷نظر صدرا و حاجی سبزواری و علامه طباطبایی در مورد علمِ حق تعالی به عالم ماده🔷 📝علامه طباطبایی میفرمایند که خداوند به مادیات علم ندارد، بلکه به صور مجرده علم دارد زیرا که ماده محفوف به عدمین است و نزد خودش قرار ندارد و بنابر حرکت جوهری نمی تواند نزد عالم قرار داشته باشد، لذا ماده نه عالم است و نه معلوم این نظر علامه قول ابتدایی صدرا بوده که بعداً از آن استدراک کرده حاجی سبزواری می‌فرماید که خداوند به عالم ماده علم دارد و اینکه ماده معلوم واقع نمی شود نسبت به ما می باشد اما نسبت به مبادی عالیه، آنها علم حضوری به مادیات دارند چرا که ماده عین الربط نسبت به حق تعالی است 💿شرح نهایة الحکمة،قسمت دوم

📝اگر افلاطون و دیگر استوانه های علم فرموده اند که ارواح قدیم اند، منظورشان ارواح کلیه بوده که همان عقول و ارباب انواع باشند نه اینکه ارواح جزئیه منظور باشد. صدرا هم در اسفار فرموده مراد افلاطون از قِدَم ارواح،منشأ این نفوس بوده است 💿شرح فصوص الحکم،

📝برای نفس انسانی دو مرتبه در وجود است، یکی از آن دو به طبیعت بدنی پیوسته است و دیگری به جوهر عقلی، که از آن مدد و یاری می گیرد. بواسطهٔ آن رویی که به سوی طبیعت دارد و به بدن تعلق گرفته، جزئیات زمانی را درک می کند و در حال تجدد و غیر باقی است و در نهایت از بین می رود و از جهت ِوجه عقلی اش همیشه ثابت و باقی است و محشور به عالم عقول و ارواح شده و به خداوند رجوع می کند نفس انسان بین این دو عالم در رفت و بازگشت است 📚اسرار الآیات،طرف اول:علم ربوبیت،ص۱۲۱ 👤صدر المتألهین رحمه اللّه علیه

شیخ رکن‌الدین دانیالی مشهور به شیخ دانیال هنگی یا خنجی از عرفای قرن هفتم هجری است. او از صالحان و زهاد معروف خنج بود و چه در زمان حیات و چه پس از مرگ در لارستان و جزایر خلیج فارس مورد احترام و تجلیل قرار داشت. ابن بطوطه در سفرنامه خود از آرامگاه شیخ و مسجد وابسته به آن که مطاف مردم بود و خود وی نیز به زیارت آن نائل آمد یاد کرده ‌است. بنا و آثار بر جای‌مانده از آن به قرن هشتم هجری تعلق دارد اما در دوره صفوی بخشی از تزئینات به آن افزوده شده است.

سحرگه ره‎روی در سرزمینی همی‌گفت این معما با قرینی که ای صوفی شراب آنگه شود صاف که در شیشه برآرد اربعینی خدا زان خرقه بیزار است صد بار که صد بت باشدش در آستینی مروت گرچه نامی بی‌نشان است نیازی عرضه کن بر نازنینی ثوابت باشد ای دارای خرمن اگر رحمی کنی بر خوشه‌چینی نمی‌بینم نشاط عیش در کس نه درمان دلی نه درد دینی درون‌ها تیره شد باشد که از غیب چراغی برکند خلوت‌نشینی گر انگشت سلیمانی نباشد چه خاصیت دهد نقش نگینی؟ اگرچه رسم خوبان تندخویی‌ست چه باشد گر بسازد با غمینی ره میخانه بنما تا بپرسم مآل خویش را از پیش‌بینی نه حافظ را حضور درس خلوت نه دانشمند را علم‌ الیقینی

🔴 حسین یا یزید؟!! سید حسینی ما یک بار دیگر حجت را تمام کردند: "کارزار بین جبهه حسینی و جبهه یزیدی تمام نشدنی است" در کرب و بلا بی‌طرفان بی‌شرفان‌اند تاریخ همان است حسینی و یزیدی زعیم شصت و یکم شیعیان سیدنا قایدنا الحسینی الخامنه ای و رحمت الله و برکاته