دوشنبه 30مهر پنج صبح..کماکان شرف قمر است... رصد و همنشین ی بسیار دل انگیز مشتری و ماه.... و شباهنگ یا شعرای یمانی در این شبها.... مریخ هم با نور کم بین این دو است... اگر از شعرای یمانی خطی راست به سمت پایین یا افق بکشیم به ستاره ی مشهور سهيل می‌رسید یا کونوپوس... ببخشید حیاط منزلمون کوچکه... 😁 عزیزانی که در سواحل جنوبی کشور هستند مخصوصاً بندرعباس زیبا.... بهتر سهیل رو رصد میکنند @ALTAFHIM

ستارهٔ سُهَـیل (به انگلیسی Canopus)، با نام باستانی پَرَک، اَگَست درخشان‌ترین ستارهٔ صورت فلکی شاه‌تخته در نیمکرهٔ جنوبی آسمان است. سهیل پس از شباهنگ دومین ستارهٔ پرنور آسمان شب است. ستاره سهیل یک ابرغول سفید است و با ۹ جرم خورشیدی و قطر ۷۰ برابری خورشید از نزدیکترین نامزدهای ابرنواختر به‌شمار می‌رود. این ستاره در فاصله ۳۰۹ سال نوری از زمین قرار دارد و درخشندگی آن حدود ۱۰۰۰۰ برابر خورشید تخمین زده شده

سهیل معمولاً در نیمه دوم سال خورشیدی قابل رویت خواهد بود. در ۷ دیماه به اوج نیمه شبی می‌رسد و در نیمه دوم بهمن ماه مناسب رصد شامگاهی (ساعت ۲۱) است. سهیل در مدارهای شمالی ایران قابل دیدن نیست. در شهر تهران تنها یک درجه از افق بالا می‌آید و حداکثر حدود ۳ ساعت در آسمان شب وجود دارد. در شهر جنوبی مانند بندرعباس حداکثر بعد از حدود ۶ ساعت غروب می‌کند. برای دیدن آن باید به مناطق با عرض‌های جغرافیایی پایین‌تر سفر کرد، دلیل ورود نام این ستاره به فرهنگ فارسی به شکل ضرب‌المثل همین کم پیدا بودن آن است. طلوع ظاهری سالانه طلوع ظاهری سالانه ستاره سهیل در جنوب ایران در نیمه دوم شهریور صورت می‌گیرد (رویت پذیری با چشم غیرمسلح). ستاره سهیل در استان بوشهر، برای اولین بار از حدود ۲۰ شهریور به صورت یک نقطه نورانی بسیار کم سویی تقریباً در راستای جنوب، از حدود یک ساعت تا نیم ساعت قبل از طلوع خورشید، بسختی قابل رویت خواهد بود و از اواخر شهریور بتدریج با زمانی زودتر و طولانی‌تر و با روشنایی و وضوح بالاتری رویت می‌شود. در ادبیات فارسی قدیمیان دربارهٔ آن می‌گفتند که ستاره‌ای است در جانب جنوب که اهل یمن نخست آن را می‌بینند و با برآمدن آن میوه‌ها می‌رسند. خواجه عمید لوبکی گوید طاسک مه شکسته شد بر سز پای هر مهی غور محیط بسته شد گرد ستاره پرک سنائی می‌گوید: در دیار تو نتابد آسمان هرگز سهیلگر همی باید سهیلت، قصد کن سوی یمن و فردوسی می‌گوید: ز سر تا بپایش گلست و سمنبه سرو سهی بر سهیل یمن برای یونانیان باستان و نیز رومیان قدیم ستارهٔ سهیل ستاره‌ای ناشناخته بود ولی در مصر باستان، و ناواهو که این ستاره را «ما یی بی زو» می‌خوانند ستاره‌ای شناخته بود. ایرانیان و عرب‌ها در ستاره‌شناسی در دوران اسلامی از نام سهیل از بیش از ۱۴ سده پیش برای این ستاره استفاده کرده‌اند. در ادبیات فارسی «ستاره سهیل شدن» به عنوان ضرب‌المثل استفاده می‌شود و بدین معناست که فرد کم‌پیدا است و به آسانی پیدا نمی‌شود. @ALTAFHIM

✳️توحید 🛑محی الدین ابن عربی.. 🔶️ابن عربی طبق مفاد روایتی که می‌گوید: "مردم خوابیده‌اند وقتی مردند بیدار می شوند" معتقد است که عالم هستی خوابی است که احتیاج به تعبیر دارد تعبیر این خیال این است که مظاهر این جهان را جلوه و ظهور خدایی بدانیم که خود باطن است (الفتوحات المکیة جلد ۴ صفحه ۳۷۸) وی در این باره می‌گوید: "عالم متوهم است و وجود حقیقی ندارد معنای خیال همین است یعنی به خیال تو می آید که آن عالم امری مستقل و قائم به خود و خارج از حق است و حال آنکه چنین نیست... پس بدان که تو خیالی. جمیع آنچه را درک می کنی و غیر از خود می دانی نیز خیال است پس همه هستی خیال اندر خیال است. وجود حقیقی فقط خداست آن هم از حیث ذات و عینش نه از حیث اسماء"

♦️بارش شهابی شکارچی فرداشب به اوج خود می‌رسد؛ هدیه‌ای از دنباله‌دار هالی💫 🔹بارش شهابی شکارچی (Orionids) دوشنبه، ۳۰ مهرماه، به اوج خود می‌رسد و بهترین زمان برای مشاهده آن از ساعات ابتدایی یکم آبان‌ماه تا قبل از طلوع آفتاب است؛ البته اگر نور ماه دیدتان را مختل نکند. 🔹این بارش شهابی زیبا هرساله از ۲۵ مهر تا ۵ آبان‌ (۱۶ تا ۲۶ اکتبر) رخ می‌دهد اما فرداشب، دوشنبه‌شب، ۲۰ مهرماه به اوج خود می‌رسد. نقطه تابش این بارش شهابی در صورت فلکی اوریون (شکارچی) است؛ به همین دلیل بارش شهابی Orionids یا شکارچی نام دارد. 🔹دشمن همیشگی تماشاگران آسمان شب ابر است. خبر بد اینکه براساس گزارش هواشناسی ایران، در بخش‌های شمالی کشور، وضعیت جوی به‌سمت ابری شدن پیش می‌رود و احتمالاً از امشب تا چهارشنبه، ابرهای پراکنده در آسمان شب دیده خواهند شد.

🩸 تقویم حجامت #آبان 1403🩸 🔴🟢 3 آبان بسیار خوب فقط صبح تا ظهر 🔴🔴 10 آبان بسیار عالی فقط صبح تا ظهر 🔴 17 آبان خوب فقط صبح تا ظهر 🔴🔴 24 آبان بسیار عالی فقط صبح تا ظهر 🔴🔴 27 آبان بسیار عالی از طلوع خورشید تا غروب 🔴🔴 29 آبان بسیار عالی از طلوع آفتاب تا غروب

هوالحق تا ساعاتی دیگر خروج ماه شریف ربیع الثانی 1446هجری از حالت شرف قمر و ورود آن به برج و صورت فلکی جوزا....

🔻 در باب عشق همانطور که در مطالب پیشین گفته شد، به اعتقاد #شیخ_الرئیس موجودات نسبت به عشق دو حالت دارند: ۱_یا دارای #شوق و #عشق هستند. یعنی فاقد کمال مطلوب بوده و نسبت به اخذ آن حالتی به نام شوق دارند و هنگامی که آن کمال را به دست آوردند نسبت به آن بهجت و سرور داشته لذا در حفظ وارتقای آن میکوشند، که این حالت را عشق می‌گویند. ۲_ و یا صرفاً دارای عشق بوده و فاقد شوق می‌باشند(زیرا کمال معطله ندارند) در این حالت موجود نسبت به ذات و کمالات خود عشق دارد.مانند عشق #خداوند به ذات خود و یا عشق #عقول و #ملائکه نسبت به کمالاتشان. اما حکیم بزرگ #صدرالمتالهین_شیرازی در تکمیل سخنان #ابن_سینا پیرامون عشق، در جلد هفتم کتاب شریف #اسفار چنین می‌گوید که موجودات نسبت به عشق دو حالت دارند: اول: موجوداتی که واجد عشق و مجرد از شوق هستند دوم: موجوداتی که واجد عشق و شوق هستند به اعتقاد #صدرا موجودات دسته دوم دارای حرکت می‌باشند. زیرا در طلب رسیدن به کمال و نیل به مطلوب و معشوق سراسیمه در حال حرکت هستند که البته این حرکت به تناسب شوق آنها متفاوت است. لذا شوق و طلب چنین موجوداتی یا به نحو ارادی است ویا غیر ارادی. اگر ارادی باشد به این معناست که حرکتشان به سمت کمال و معشوق به واسطه وجود نفس مجرد است لذا حرکت شوقی آنها، آگاهانه و نفسانی است. آگاهانه در پی معشوق میدوند و سراسیمه طلب کمال ویار میکنند...و چون به اخذ کمال که همان رویت یار است نائل شوند در حفظ ونگه داری آن سَروِ سَهی میکوشند و اجازه اطاله کمالات نفسانی را نمیدهند. و یا شوق وحرکت آنها غیر ارادی است که در چنین حالتی شوق آنها طبیعی_غریزی میباشد....یعنی گرچه از اَمارات ونشانه‌های آفاقی کمالات وجودی یار ونگار و آن محبوبه قدسی بی‌خبرند واز خط وخال حضرتش غافل....اما در جذبه وتلاطم آن سیل عظیم افتاده و ناخودآگاه به سمت مبدا کمالات در حرکتند.... بنابراین طبق سخن صدرا خداوند برای ملائکه یا عقول مفارقه دو امر را مقرر فرموده است که عبارتند از عشق و کمال. و برای سایر موجودات چهار امر را ایجاد کرده است که عبارتند از: ۱_کمال ۲_عشق ۳_شوق ۴_حرکت بدین معنا که موجودات فاقد کمال، در طلب و شوق دائمی رسیدن به کمالات ومطلوبی که برای آنها حکم معشوق را دارد، در حرکت دائمی میباشند. این حرکت یا از روی اراده است وعاشق باپای خود منزل معشوق را می‌پیماید و یا به طبع و سرشت غریزی که دارد به نحو غیر ارادی به سمت کوی دوست در سیر وتلاطم‌اند. شاید بتوان سخن صدرالمتالهین را در این بیت خلاصه کرد: چندین هزار ذره سراسیمه می‌دوند در آفتاب و غافل از این کافتاب چیست براین اساس شوق وعشق وحرکت به سمت کمالات و مبدا آنها که معشوق حقیقی است در تمام ارکان هستی موجود است...عشق چون خون در رگ وجود جریان دارد ونبض او سبب حیات است وممات....یا آگانه به سرمنزل یار میرویم...ویا ما را به جبر واقتضای طبیعت خواهند برد...