ایده‌آلیسم معتقد است که جهان به شکلی که ما آن را تجربه می‌کنیم، در حقیقت توسط ساختارهای شناختی درون ذهن خود ما شکل می‌گیرد. بر این اساس، میان «جهانِ تجربه‌شده توسط من» و «جهان بیرونی در ذات خودش» تمایزی وجود خواهد داشت. در فلسفهٔ کانت، به این دو مفهوم به‌ترتیب «پدیدار» (Phenomenon) و «ذات» (Noumenon) گفته می‌شود. از دیدگاه ایده‌آلیستی، امر ایده‌آل (یعنی آن چیزی که ما از جهان درک می‌کنیم) همان «پدیدار» است و امر واقعی (یعنی آن چیزی که جهان واقعا به خودی خودش هست) همان «ذات». شوپنهاور می‌گوید: «هیچ چیزی به اندازهٔ ایده‌آلیسم به‌طور مداوم و پیوسته دچار سوءتفاهم نمی‌شود، چرا که تصور می‌کنند این دیدگاه وجود واقعی جهان بیرونی را انکار می‌کند.» اما حقیقت این است که ایده‌آلیسم به خود جهان تجربی نمی‌پردازد، بلکه به نحوهٔ تأثیرگذاری ذهن ما بر آن می‌پردازد.

به بیان دیگر، ایده‌آلیسم نه به مطالعهٔ خود جهان، بلکه به مطالعۀ شرایط ذهنی‌ای که تجربهٔ ما از جهان را ممکن می‌سازند، می‌پردازد. این دیدگاه به یک معنا وجود جهان واقعی را انکار نمی‌کند، بلکه آن را به‌عنوان یک «واقعیت ذهنی یا ایده‌آل» که در ذهن سوژه ظاهر می‌شود، بازتعریف می‌کند

جهان همچون «تصور» و «رویا» آرتور شوپنهاور در اثر برجسته خود، «جهان به مثابه اراده و تصور»، این‌گونه آغاز می‌کند: «جهان تصور من است» (شوپنهاور، 1818). از نظر او جهان به دو صورت توسط سوژه (ذهن آگاه) شکل می‌گیرد. اولا هر شیء در جهان که ما آن را به عنوان موضوعی برای «شناسایی» بدانیم، تنها در رابطه با یک «شناسنده» می‌تواند وجود داشته باشد. او توضیح می‌دهد که: «هر آنچه برای "دانش" وجود دارد، و به همین ترتیب کل این جهان، تنها «موضوعی برای شناسایی یک شناسنده» است؛ یعنی ادراکی برای یک ادراک‌کننده؛ یا به عبارت دیگر یک تصور».

شوپنهاور در واقع به یک حقیقت ساده اشاره می‌کند: دانش بدون یک "داننده" نمی‌تواند وجود داشته باشد. اما این حقیقت در تجربهٔ روزمره معمولاً نادیده گرفته می‌شود و ما به‌سادگی ادراک‌ها و دانسته‌هایمان را بدون توجه به نقشی که خودمان در شکل‌دادن به آن‌ها داریم، به عنوان ادراکاتی مستقیم از «خود جهان» می‌پذیریم. شوپنهاور توضیح می‌دهد که شیوۀ فهم جهان توسط ما، در واقع توسط ساختارهای "پیشینی" ذهن ما شکل می‌گیرد. این ایده از کانت الهام گرفته شده که در اثرش با عنوان "نقد عقل محض"، نشان داد تجربهٔ ما از جهان به‌وسیلهٔ ساختارهای شناخت ما تعیین می‌شود. این ساختارها اطلاعاتی که از حواس دریافت می‌کنیم را سازمان‌دهی می‌کنند. کانت عقیده داشت که ویژگی‌های جهانِ تجربه‌شده، از جمله زمان، مکان و علیت، در واقع نتیجهٔ ویژگی‌های ذهن ما هستند، نه بازتاب واقعیت بیرونی و ناشناختۀ جهان. در نتیجه، شوپنهاور معتقد است که جهان شبیه به یک رؤیاست که در آگاهی ما شکل می‌گیرد و ویژگی‌هایش توسط آن تعیین می‌شود. او می‌گوید ساختارهای شناختی ما که در زمان خواب، جهانی کاملاً عینی و محسوس خلق می‌کنند، به همان اندازه در بازنمایی جهان در زمان بیداری نیز تأثیر دارند. با اینکه جهان خواب و بیداری از نظر مادی متفاوت‌اند، هر دو به یک شیوه شکل می‌گیرند. شوپنهاور از فلسفۀ شرقی «ودانتا» به‌عنوان نخستین مکتبی یاد می‌کند که به این حقیقت پی برده است که جهان «هیچ جوهری مستقل از ادراک ذهنی ندارد» و «وجود و قابلیت ادراک مفاهیمی قابل تبادل هستند».

در حالی که کانت معتقد بود که نمی‌توان ماهیت «نومن» یا همان «خودِ جهان مستقل از ذهن» را حتی تصور کرد، شوپنهاور تلاش کرد تا آن را بشناسد. شوپنهاور بر این عقیده بود که ما با «درون‌نگری» عمیق و کنار گذاشتن عواملی که ساختارهای شناختی‌مان بر ادراک ما تحمیل می‌کنند، می‌توانیم به ذات جهان پی ببریم. برای مثال، از آنجا که می‌دانیم ادراک ما از اشیاء، زمان، مکان و علیت از ذهن ما سرچشمه می‌گیرد، می‌توانیم نتیجه بگیریم که جهان «در ذات خود» فاقد این ویژگی‌ها است. شوپنهاور پا را فراتر گذاشته و استدلال می‌کند که «شیء در ذات خود» چیزی جز اراده نیست. به‌زعم او، اراده عبارت است از نیرویی کور، بی‌تفاوت، غیرمنطقی و ناخودآگاه که زیربنای کل کائنات است و آن را به حرکت درمی‌آورد. @ALTAFHIM

از دیدگاه او، جهان فراتر از ادراک ما نمی‌تواند شامل اشیای متعدد باشد؛ زیرا وجود اشیای متفاوت تنها به ساختار ادراک ما بستگی دارد. به‌جای آن، فقط یک موجود یعنی «اراده» وجود دارد که خود را در تنوع و گوناگونی اشیای جهان پدیداری که تجربه می‌کنیم، نمایان می‌سازد. این دیدگاهی بود که پایۀ بدبینی فلسفی شوپنهاور نسبت به ماهیت زندگی و جهان را شکل داده بود. از آنجایی که در بنیاد جهان چیزی جز یک ارادۀ کور و بی‌منطق وجود ندارد، بنابراین زندگی با تمام جلوه‌های جذابش از نظر شوپنهاور همچون سرابی فریب‌آلود به نظر می‌آید که چیزی جز رنج و ملال دائمی را برای انسان به ارمغان نمی‌آورد. به این معنا می‌توان گفت که جهان در واقع نه یک «رویا» بلکه یک «کابوس» دائمی است که آدمی در بیداری آن را تماشا می‌کند؛ کابوسی که شوپنهاور فکر می‌کرد تنها دو راه برای فاصله گرفتن از آن وجود دارد: هنر و پرهیزگاری @ALTAFHIM

🛑سه شخصیت تاثیرگذار در تاریخ بشر به روایت هوش مصنوعی @ALTAFHIM

هوالقیوم ماه شریف ربیع الثانی 1446هجری در برج و صورت فلکی حوت (ماهی) است.... حدود پنج روز دیگر مانده تا شرف قمر آذر ماه.... خورشید در برج و صورت فلکی مار افسای است.... هوا سردتر خواهد شد... هر روز حدود یک دقیقه از طول روز کمتر و به شب اضافه می‌گردد و این امر تا شب یلدا ادامه دارد... انشالله از اول دی عکس شده و به طول روز اضافه می‌شود آنگاه که به انقلاب شتوی یازمستانی برسیم.... @ALTAFHIM

سلام علیکم و رحمت الله و برکاته دوستان گرامی در اول ماه نو و ماه بانو ی دو عالم... هستیم... در دین مبین اسلام و مذهب حقه ی تشیع صدقه دادن و کمک به نیازمندان بسیار تاکید شده... در دوران و زمان ما مبالغ 50هزار تومان و 100هزار تومان از طرف شخص یا خانواده ای واقعا پول یه پفک نمکی و تنقلات هست... عزیزان زیادی چشم به راه کمک هستند که قدرت خرید نان و چند عدد تخم مرغ را هم ندارند چه برسد به گوشت یا لباس گرم ووو 😔خدا خیرتان بدهد هر مقداری هر مبلغی که توان دارید.... :دوچیز قضای حتمی را برمی‌گرداند دعای پدر و مادر و کمک به دیگران ... ش کارت‌‌ به نام محمد خسروی/بانک ملت ۶۱۰۴۳۳۸۹۰۵۶۹۲۱۸۸ ش کارت دوم /بانک ملی 6037997546372302 https://eitaa.com/Ostadkhosravi

تکلیف ما در مواجهه با پیش‌گویی‌های منجمین در آخرالزمان 🪐در چه مواردی به علم نجوم و ستاره شناسی مراجعه کنیم؟ @ALTAFHIM