و آدم هر چه دلتنگ تر ، ساکت تر ...

الان منظورت چیه انقد قشنگی ؟

پـــــر کردن جای خالی ات سخت ترین قسمت ادبیاتم بود...

هوا هوای خوابیدنه نه مدرسه رفتن .

نشد با شاخه هام بغل کنم تو رو :)

همیشه بعد هر سختی قشنگی نیز می آید ...

من زخم های زیادی بر تن دارم ، اما تو عمیق ترینشان هستی ... عزیزترینشان... بعد از تو آدم ها تنها خراش های کوچکی‌ هستند بر پوستم که تو را از یادم‌ ببرند ... اما نمیبرند ! تو بعد از هر‌ زخم تازه ای ، دوباره باز‌ میگردی ... و هر بار عزیز تر از پیش ... هر بار عمیق تر :)))

اینو باید امروز گوش داد :)

شبتون به قشنگی چشمای کسی که دوسش دارید .

گودرت کلماتتت>>>

اینکه دفتر خاطراتی که توش پر از خاطرات قشنگ با تو بودن بود دیگه کاغذ خالی نداره عمیقا ناراحتم میکنه .