هدایت شده از [ اِغمــــــأ ]
مثل یک شعر مرا تنگ در آغوش بگیر
که هوای غزلم سخت شبیه تن توست
هَمه کَسانی کِه به شُما نَزدیک میشَوند ،
شُما را دوست نَدارند ،
بَعضی ها نمیتوانَند از دور شِلیک کُنند . . .
-بازمانده
'هر انسانی که سعی کند همیشه خوب باشد، در نهایت به دست آن هایی که خوب نیستند؛ نابود می شوند'
این جماعت را که میبینی بسی بازیگرند
وقت غم باهم غریبه وقت شادی یاورند
چونکه پای سودشان اید درمیان
از فروش ادمی از تاجران،تاجرترند...!
من مغرور نیستم فقط احساساتم مثل ظرفای مامانم می مونه که فقط واسه کسایی میارتشون بیرون که لیاقت داشته باشن
بزرگترین اشتباهم این بود که فکر میکردم آدم ها به اندازه ای که من بهشون اهمیت میدم، به من اهمیت میدن.:)