ویکتور هوگو چقدر زیبا میگه :
" آدم دوستانش را از دست نمیدهد، دشمنان مخفی اش را پیدا میکند، دوستان واقعی هر اتفاقی بیوفتد تا پایان دوست می مانند."
میدونی اوج خفگی کجاست؟
همون جایی که کلی حرف داری و به شدت ناراحتی و خیلی چیزها رو اعصابت میرن ولی سکوت میکنی و به اخرین درجه ناراحتی میرسی،
و ترجیح میدی که هیچی نگی فقط یه گوشه بشینی و ببینی چی میشه.
من نخواستم دروغ بگم،
نخواستم از کارهایی که نکردم حرف بزنم تا دیده بشم،
نخواستم از چیزهایی که نمیدونم بگم تا یه چیزی فقط گفته باشم،
نخواستم ظاهرم رو خوب بسازم اما تو خالی باشم،
اگه بد بودم، اگه حوصله نداشتم، اگه حال نکردم،
فقط همون رو نشون دادم و خودِ واقعیم بودم.