ــــــــــــــــ ـ
امید فقط یک پناهگاهِ کوچک
برای امروزِ ما آدمهای بیپناه است ،
نه یک پیشبینی بزرگ دربارهی فردایی که هیچکس، مطلقاً هیچکس، هیچ خبری از آن ندارد .
.
با دلم اینگونه عادت کن، بیا، بر دل مگیر ،
بعد از این هرچیز یا هرکار یادم میرود
من پُر از دردم، پُر از دردم، پُر از دردم، ولی ،
تا نگاهت میکنم انگار یادم میرود (:
ـــــــــــــــ ـ
باغبانی پیرم که به غیر از گلها،
از همه دلگیرم
کولهام غرق غم است، آدم خوب کم است
عدهای بیخبرند، عدهای کور وکرند،
اندکی هم پکرند .
.
ــــــــــــــــ ـ
مارا حوصله خریدن ِنقاب نبود ،
خوشا آنان که خریدند ُعزیزند .
.