-

تنفری که سرانجام لبریز از عشق و دوستی و محبت شد...!!

𝖮𝗁, 𝖺𝗅𝗅 𝗋𝖾𝖺𝗅𝗅𝗒 𝗐𝖺𝗇𝗍𝖾𝖽 𝗐𝖺𝗌 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗅𝗈𝗈𝗄 𝗂𝗇 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝖾𝗒𝖾𝗌 𝗅𝗂𝗄𝖾 𝗒𝗈𝗎 𝖺𝗅𝗋𝖾𝖺𝖽𝗒 𝗄𝗇𝗈𝗐 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗅'𝗆 𝗍𝗁𝖾 𝗅𝗈𝗏𝖾 𝗈𝖿 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝗅𝗂𝖿𝖾 𝗅𝗂𝗄𝖾 𝗒𝗈𝗎 𝖺𝗅𝗋𝖾𝖺𝖽𝗒 𝗄𝗇𝗈𝗐 𝗒𝗈𝗎'𝗋𝖾 𝗇𝖾𝗏𝖾𝗋 𝗌𝖺𝗒𝗂𝗇𝗀 𝗀𝗈𝗈𝖽𝖻𝗒𝖾 .

من میتونم درد رو تحمل کنم،اما تحمل درد کشیدن تورو ندارم..

درحقیقت انسان‌ها در دنیای دروغینی که باورکرده‌اند،زندگی‌میکنند.

جهان بزرگتر از دردهای ماست.

-

-

زیر بارون نشسته بود.. با گیتار قدیمی اش، در خلوت ترین خیابون شهر نشیته بود و به صدای دلنواز باران گوش میسپرد؛ به ابر هایی که به جای او اشک میریختند و زار میزدند نگاه میکرد.. با گیتارش ریتمی از نوای قلبش را مینواخت..، با چشم های بسته لبخندی کمرنگ به آسمان نگاه میکرد و بی صدا از قلبش حرف میزد.. او در زمین و ابر های دلشکسته در آسمان..چه فاصله ی عذاب آوری... در خیالش به آسمان پرواز کرد.. ابر هارا با نوازش های لطیفش آرام میکرد، باران زیبا بود اما او تحمل دیدن اشک ها و درد هایشان را نداشت... ابر هارا در آغوش گرفت ، یاد آغوشش افتاد حالا او بود که دیگر نمیتوانست جلوی اشک هایش را بگیرد... هزاران بار هزار تکرار کرده بود.. بگو، بگو که از من متنفری..من میدونم تو هیچ وقت دوستم نداشتی... نگفته بود..او با تمام وجودش دوستش داشت، و سرانجام..او هم همانند دیگران.. متنفر شد! و قلب آن دخترک.. که هر روز با او صحبت کرده و دستانش را روی قلبش میگذاشت و.. خورشید و ماه و ستارگان و ابر ها و جنگل ها و طبیعت..و پرندگان و موجودات زیبا دوستان صمیمی او بودند و ستارگان و درختان..تنها شنونده های حرف هایی از دل او بودند...