•~~•

دست ها.. گاهی قفل شده و زندگی‌ات را نجات خواهند داد، و گاهی رها میشوند، درست در لبه درهء مرگ... و تو می مانی و دستانی خالی، و گم شدن میان انبوهی از خاطرات..

•~~•

چه زمان های زیبایی بود، سپری کردن روزهایم باتو.. از طلوع آفتاب تا غروب آفتاب و از غروب آفتاب تا طلوع آفتاب؛ زمان های با تو بودن همیشه به سرعت به سرانجام میرسید.. و اکنون از طلوع آفتاب تا غروب آفتاب با دلتنگ بودن تو سپری میشود ،و از غروب آفتاب تا طلوع آفتاب با فکر تو..!

یادته وقتی توی بیمارستان بستری بودم ازت خواستم که باهم جرعت حقیقت بازی کنیم؟ بهت میگم اونموقع چی میخواستم بپرسم.. میخواستم بپرسم که چرا هیچ وقت اسممو صدا نمیزنی؟ میترسیدی که من توی ذهنت شخص مهمی بشم؟ وقتی یکی اسمتو صدا میزنه برات جالبه که بدونی اون چه فکری راجبت میکنه مگه نه؟ و میترسیدی که منو هم توی اون تصوراتت جا بدی، چون میدونستی که یه روز منو از دست میدی، میترسیدی منو دوست، یا دوست دختر خودت بدونی.. ولی نمیخوام سرزنشت کنم و بگم که ترسویی؛ اخه من، تحسینت میکنم، تو آدم فوق العاده ای هستی! - I want to eat your pancreas -