چه بودن هایی که از وجودشان،
تنها تماشای لبخندی از دور در خاطرمان ثبت شد..
خیره به چشمای اونا بودم..
اما چیزی نمیدیدم،
من چشمامو دوخته بودم به تصویر توی ذهنم..
اونجا، تنها عکس چشمای تو انعکاس شده بود..توی تاریکی پیچ و تاب افکارم..