‌ ‹ ای که به واسطهٔ بخشش فراوانت از شمارش مهربانی‌ات درمانده شده‌ام . ای که دوری از تو درمانده‌ام کرده . خدايا تويى كه به روى بندگانت درى به سوى بخشش‌ات گشودى‏ و آن را توبه ناميدى ، و خود فرمودى : بازگرديد به جانب خدا ! بازگشتى خالصانه ... پس عـذر كسـى ‏كه از ورود به اين در ، پس از گشـوده شدنش غـفلـت ورزد چه مـى‌تواند باشد ؟ › ـ فرازهایی از مناجات خمس عشر .

ما هیچ ما نگاه... - سهراب سپهری

من دعا گوی توام هرشب و شب میداند ، دل ما قبل تو اینقدر مناجات نداشت .

و از خود می‌پرسم : چشمانم‌ به‌ چه‌ درد می‌خورند اگر تو را نبینند؟! . .

زبان خود را نگه دار و هرچیزی را نگو؛ گاه دلی را زخمی می‌کند که هیچ مرهمی آن را التیام نمی بخشد

و ما در خیالاتمان بیشتر زندگی کردیم...

منحصر شد همه‌ی دار و ندارم، به جنون! به چه رَه خرج کنم، این‌همه دارایی را؟! 🌱عارف قزوینی #شعر •✾•❀﴾@aavaregi﴿❀•✾•

اگر بتوانم دلی را از شکستن باز دارم، بیهوده نزیسته‌ام. اگر بتوانم رنجی را بکاهم، یا دردی را مرهم نَهم یا مرغکی رنجور را به آشیانه باز آورم، حاشا حاشا، که بیهوده نزیسته‌ام.