ای‌خوانده تو را به چشم تر، طفلِ یتیم! ای‌مهرِ تو دلگرمیِ هر طفلِ یتیم!

دلتنگ توییم یا علی! هر شب و روز آن‌گونه که در روزِ پدر، طفل یتیم

- میلاد عرفان‌پور

‌خدا تنها کسی‌ست که سکوت‌های تو را هم می‌شنود.

آفتابا چه خبر؟ این همه راه آمده‌ای که به این خاک غریبی برسی؟ ارغوانم را دیدی سر راه؟ مثل من پیر شده ست؟ چه به او گفتی؟ او با تو چه گفت؟

نه، چرا می‌پرسم ارغوان خاموش است دیرگاهی‌ست که او خاموش است آشنایانِ زبانش همه رفتند ارغوان ویران است هر دومان ویرانیم.

هوشنگ ابتهاج

ای ابر دل گرفته ی بی آسمان بیا باران بی ملاحظه ی ناگهان بیا

‌ شعر میلاد عرفان‌پور برای معلم شهید حسین بابری زیباتر از زیباشدی، آقامعلم تصویر عاشورا شدی، آقا معلم هم سال‌ها پروانۀ نور حسینی هم شمع جمع ما شدی، آقا معلم آن‌شب چه شد دکتر به بالینت نیامد آن‌شب چه شد تنها شدی آقا معلم! آقا خودم دیدم تو هم لب‌تشنه رفتی چون حضرت سقا شدی آقامعلم زخمی به پهلو داشتی، زخمی به بازو خود، روضه‌ی زهرا شدی، آقامعلم! یک لحظه دیدم باوجود زخم‌هایت چون رستم از جا پاشدی آقا معلم از شوق فردا گفته بودی، شوق رفتن امشب خودت فردا شدی آقا معلم معلوم شد دیگر، چرا اسمت حسین است با رفتنت معنا شدی آقا معلم ممنون که برگشتی کلاس درس، ممنون موضوع این انشا شدی، آقامعلم @Farsna - Link