شُدِه دِلتَّنگ شَوی چارِه نَیابی جُز اَشک ؟! مَن بِ این چارِه بی چارِه دُچارَم هَرشَب ..!

ای مردم! خوشا به حال کسی که عیب شناسی نفس، اورا از عیب جویی دیگران باز دارد.... و بر خطاهای خویش بگرید، هموراه به خویشتن خویش مشغول باشد و مردم از او در امان باشند. _بخشی‌از‌خطبه۱۷۶|نهج‌البلاغه

باز امشب در...اوج آسمانم باشد رازی...با ستارگانم

حس باز کردن یه سیر ده ساله رو میده . یه بوم که بلاخره تموم شده، قهوه تُرک تو فنجون چینی . سرکردن چادر عقد مادر بزرگ، انگار کیفِ بعد "بله" گرفتنِ ..

شب بخیر گفتن ما محض ادای ادب است ورنه چون شب برسد اول بیداری ماست

توی‌قرآن‌خوانده‌ام یعقوب‌یادم‌داده‌است دلبرت‌وقتی‌کنارت‌نیست کوری‌بهتر‌است!

عطر گیسوی تو تا ملک سلیمان رفته است زلف وا کرده ای و شانه به سر میخواهی

تمام زندگیَم صرف شعر گفتن شد ، از آن زمان که شنیدم تو شعر میخوانی .

_

من همیشه سر به زیرم تو همیشه با حیا؛ کفش هایت را عوض کردی تو را نشناختم . .

دهان صبح پر از خنده دیدم و گفتم: غنیمت است در این روزگار خندیدن... - شفایی اصفهانی