_

و این مکان برایم دیگر خاطرات خوشی را زنده نمیکند .

_

یعنی فردا ، بعد از تشییع باید از سیاهه‌ی آرزو هایم دیدار با شما را خط بزنم؟! .

انگار که تمام آرزو هایم بر باد رفته انگار که دیگر صبحی نیست روزی نمی آید ، روشنایی برنمی‌گردد تو تمام آمال و آرزوی من از این دنیا بودی تو نقطه مرکزی همه‌ی خواسته های من بودیـ… بگو ، فقط بگو بدون تو چه کنم ؟ من زندگی بدون شمارا بلد نیستم .

بگو چقدر اشک بریزم؟ چقدر پای خاطرات نصفه نیمه ام زار بزنم تا سینه ام سبک شود .

تا امروز با هر که شمارا نمی‌خواست صبورانه و با مماشات رفتار میکردم، اما حالا که حقانیتت به جهانیان ثابت شده و مانده اند مشتی کور و کرُ…؛ نه که نشنوند و نبینند…!! چشم بسته اند بر روی تویی که هر چه داشتی در راه حُسینـ-ع- دادی . چشم می‌بندم بر هر که تو را نمیخواهد و از صفحه زندگیم محوش میکنم .

_

و فقط چاره ظهور است .

بغض داره خفمون می‌کنه داریم دق میکنیم آقا ، صبری بده تا بمونیم و واقعه بعد کربلا بسازیم و خواب و خوراک به یزید زمان حرام کنیم .

حتما باید حسینـ-ع- را بی کفن و در بوریا می‌دیدند تا بلند شوند!! و بدا به حال سیاه پوشانی که دل امام شهید را خون کردند ، و متاسفانه میرسیم به اون جمله معروف خسته ام از جماعت زنده کش مرده پرست نه که امام ما مرده باشد نه ، اما تا زنده بود هر چه گفت و داد زد کسی به داد دلش نرسید و در همین ایام بعد از شهادت هم اگر عَلم دغدغه های ایشان را برداری از زمین و آسمان سنگ می‌بارد دغدغه کتاب خوانی این مردم دغدغه نسل شیعه‌ی آریایی و… به خصوص فرزند آوری، که حتی در بین جمعیت حزب‌اللهی هم نمیشود از آن دم زد ‌.