بگو چقدر اشک بریزم؟ چقدر پای خاطرات نصفه نیمه ام زار بزنم تا سینه ام سبک شود .

تا امروز با هر که شمارا نمی‌خواست صبورانه و با مماشات رفتار میکردم، اما حالا که حقانیتت به جهانیان ثابت شده و مانده اند مشتی کور و کرُ…؛ نه که نشنوند و نبینند…!! چشم بسته اند بر روی تویی که هر چه داشتی در راه حُسینـ-ع- دادی . چشم می‌بندم بر هر که تو را نمیخواهد و از صفحه زندگیم محوش میکنم .

_

و فقط چاره ظهور است .

بغض داره خفمون می‌کنه داریم دق میکنیم آقا ، صبری بده تا بمونیم و واقعه بعد کربلا بسازیم و خواب و خوراک به یزید زمان حرام کنیم .

حتما باید حسینـ-ع- را بی کفن و در بوریا می‌دیدند تا بلند شوند!! و بدا به حال سیاه پوشانی که دل امام شهید را خون کردند ، و متاسفانه میرسیم به اون جمله معروف خسته ام از جماعت زنده کش مرده پرست نه که امام ما مرده باشد نه ، اما تا زنده بود هر چه گفت و داد زد کسی به داد دلش نرسید و در همین ایام بعد از شهادت هم اگر عَلم دغدغه های ایشان را برداری از زمین و آسمان سنگ می‌بارد دغدغه کتاب خوانی این مردم دغدغه نسل شیعه‌ی آریایی و… به خصوص فرزند آوری، که حتی در بین جمعیت حزب‌اللهی هم نمیشود از آن دم زد ‌.

اما خوب است از بین جامانده ها از بین همان هایی که نرسیدند به امام و سهل‌انگاری کردند بشویم مختار ، مختاری که نفس دشمن حسینـ-ع- را برید . مختاری که شد دست انتقام خدا برای خون مظلوم . مرد این میدان باشیم ، بسم الله .

_

سردرد امانمان را بارید .

_

انقدر صبح تا حالا با بهونه و بی بهونه صدای شکستن بغض وامونده چند ماهم تو این اتاق پیچیده که دیگه نایی نمونده اما، جبران نمی‌شوی، حتی به گریه های بسیار .