تو ، من رو با اولین باد بهار از یاد میبری ، با اولین شکوفهی درختِ توی حیاط از یاد میبری ، با اولین طلوعِ آفتابِ فروردین از یاد میبری و اما من، من تموم بهارهامو به انتظار تو میشینم ، تموم شکوفههای درخت رو از روی انتظار میشمرم و هر روز طلوعِ آفتاب فروردین رو بخاطرت تماشا میکنم. حال بگو، حال که بهاری در کار نیست ، تو هم به من فکر میکنی ؟