منو برگردونید به اون زمان که به زور رنگ خونه رو میدیدم. به اونموقع که هرروزِ خدا رفیقامو میدیدم. اونموقع که درس و کلاس و باشگاه منو به خسته ترین آدم برای دوازده ساعت آینده به محض به خونه رسیدن تبدیل میکرد. اونموقع که دغدغه ـم این بود که وقتی برگشتم خونه- ویدیویِ جدید یوتیوبرایِ مورد علاقه ـمو ببینم. از یوتیوب. اونموقع که اونقدر سرم شلوغ بود که اسکرین تایم گوشی زیر یه ساعت باشه.
