ولی من همیشه زاپاس بودم ،
تو فامیل ، تو رفاقت ، تو دوستی ، تو همهچی ، همیشه بودمها، ولی هیچ وقت خواسته نشدم .
نه اون قدر خوب که به عنوان تنها نفر امن انتخاب شم ، نه اون قدر بد که ولم کنن و برن ،همیشه یه گزینهی موقّت بودم واسه وقتایی که بقیه رفتن ..
من همیشه گوش دادم ، فهمیدم ، موندم ولی هیچ وقت کسی برنگشت بگه تو چته ..
همیشه زاپاس بودم ، برای وقتای تنهایی بقیه :)*
میدونی دوستی یعنی چی ؟
یعنی من بدون هیچ ترسی تو رو شایستهی این بدونم که امانت دار بخش زیادی از آبروی من باشی .
ولی بچه یادِ اون روزی که از مدرسه تا خونه پیاده میومدیم و کلی حرف میزدیم ، بخیر🪡..
بعضی تولدها ، فقط جشن نیست ، بلکه امیده ..
امید به روزی که دنیا آروم تر بشه و دل ها کمتر بلرزه و حق به حق دارش برسه ، همین :))))))))