🌷در ایام ولادت عالم ربانی مرحوم شیخ احمد احسائی رفع الله شأنه 🔸نشستی با عنوان: مکتب شیخ (اعلی الله مقامه)‌ و پژواک آن 🔺تقدیم می‌شود ⏳به‌زودی... @AghayedNet

🔺تحقیقی درباره ولادت حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام در پنجم ماه ذوالحجة الحرام و اشاره به شهرت سیزده رجب @AghayedNet

🔺شرح حال الشیخ المرحوم الأحسائی من أوائل عمره الشریف بقلمه وخطه 🔹بخشی‌از شرح احوال شیخ مرحوم اعلی الله مقامه به قلم و خط این بزرگوار 🔸من أدب النُّساخ ومن آدابهم.. المعروف أنّ الضرب على الكلام الزائد يكون بطرق منها الشطب أو الكشط أو التسويد، ومنها ما قاله الشاعر بالفارسیة: «نقطه هر جا غلط افتاد، مکیدن ادب است» ولكنهم مع الأسماء المقدسة كلفظ الجلالة أو أسماء النبي والآل عليهم السلام يتبعون طريقة مهذبة، فإذا كانت هذه الکلمات المقدسة زائدة وضعوها في دائرة ولم يضربوا عليها ولا يمسحوها ولا يسوّدوها وفي هذه الصورة من خط الشيخ المرحوم أعلى الله مقامه نرى نفس الطريقة بالنسبة إلی البسملة. @AghayedNet

🔺الفهرس المختصر لبعض تصنیفات الشیخ المرحوم الأحسائی بخطه، والنسخة کانت في ملك ابنه الشیخ عبدالله 🔸صفحه نخست از فهرست مختصر بعضی آثار شیخ مرحوم اعلی الله مقامه. این فهرست به‌خط خود ایشان است و در تملک فرزندشان مرحوم شیخ عبدالله احسائی بوده است. @AghayedNet

✔️🔻 ردّ الشمس و معاد اَحسائی مرحوم شیخ احمد احسائی اعلی‌ الله‌ مقامه میان واقعهٔ «ردّ الشمس» و بحث معاد پیوندی روشن و معنا‌دار برقرار می‌کند و از این رهگذر، به نقد و بررسیِ تلقی‌های فلسفیِ رایج از معاد می‌پردازد. در حکمت صدرایی، معاد به «تبدّل صور» تفسیر می‌شود؛ به این معنا که در قیامت، آنچه بازمی‌گردد صورت‌ها هستند و مادهٔ عنصری معاد و بازگشتی ندارد. براساس این دیدگاه، هر شخص و هر موجودی با صورت خاص خود محشور می‌شود و معاد امری صوری است، نه مادی. شیخ مرحوم بر این تلقی، با استناد به حدیثی از حضرت صادق علیه‌السلام، اشکال می‌گیرد. آن حضرت، برای تقریب ذهن راوی، مثالی حسی بیان می‌فرمایند: اگر خشتی را در قالبی بریزند، شکلی خاص می‌گیرد. سپس آن خشت را از قالب خارج می‌کنند، درهم می‌شکنند و دوباره در قالبی دیگر می‌ریزند که شکل تازه‌ای پدید می‌آید. این شکل دوم، ازحیث صورت، غیراز صورت نخست است؛ اما ازحیث ماده، همان مادهٔ پیشین است. ازاین‌رو می‌توان گفت: این شیء «همان» است و در‌عین‌حال، «غیرِ آن». همان است، ازجهت وحدت ماده؛ و غیرِ آن است، ازحیث صورت، ویژگی‌ها، زمان و مکان تحقق. براساس این تحلیل، شیخ مرحوم رفع الله شأنه تصریح می‌فرماید که در معاد، نه‌تنها صورت، بلکه ماده نیز بازگشت دارد. اما ماده در صورتی جدید، با خصوصیات و تعیناتی تازه، ظهور می‌یابد. پس معاد نه انهدام مطلق است و نه بازگشتِ صوریِ صرف؛ بلکه اعادهٔ حقیقی با حفظ ماده و تبدّل صورت است. ایشان سپس این مبنا را به واقعهٔ ردّ الشمس پیوند می‌زند. در این واقعه، بازگشت خورشید تنها به‌معنای ظهورِ نور یا صورت ظاهری آن نیست. بلکه جرم و مادهٔ خورشید نیز در این اعجاز دخیل بوده است؛ امری که تحقق آن جز با قدرت الهی ممکن نیست. از این منظر، شیخ مرحوم واقعهٔ ردّ الشمس را یکی از شواهد روشن بر «معادِ قرآنیِ احسائی» می‌داند؛ معادی که در آن، هم ماده اعاده می‌شود و هم صورت بازمی‌گردد. و این بازگشت، نه در چارچوب علل عادی، بلکه در ساحت اعجاز الهی تحقق می‌یابد. جهان آکنده از شگفتی‌هایی است که از افق محاسبات عادی فراتر می‌روند. همان‌گونه که اگر وقایع عظیم تاریخ، ازجمله ماجرای سیدالشهداء علیه‌السلام و حوادث عاشورا، تنها با معیارهای ظاهرگرایانه و فیزیکی سنجیده شوند، ناگزیر به انکار یا تحریف حقیقت آن‌ها خواهیم رسید. شیخ مرحوم پس‌از اشاره به جریان ردّ الشمس برای حضرت امیر صلوات الله علیه و نقل برخی حکایات انبیاء دراین‌باره، می‌فرماید: «ان الصادق عليه‌السلام قد اشار الی ما فيه الجواب علی الحقيقة فی الحديثين السَّابقَيْنِ و هو قوله فی اللَّبِنة اذا كسرتها و كانَتْ تُراباً ثُمَّ وضَعْتها في قالَبِها فاِنَّها هي هي و هي غيرها بمعنی انّ مادّتها هي الاولی و بصورتِها غيرها لانَّ صورتها الاولی انّما هي اثر القالب فتتقدّر المادّة باثر القالب في الصورة الاولی فاذا كسرت ذهبت الصورة التي هي اثر القالَبِ فاذا وضعت تلك المادّة في ذلك القالَبِ تَقدّرَتْ بِاَثرِه كالتقدّرِ الاول بتقدير القالب و حيث ثبت انّ كل شي‌ء ممكن جوهر او عرضٍ كلٍّ اَوْ جزءٍ كليٍّ او جزئيّ زوج تركيبي اي مركب من مادّة و صورة ثبت ان الايام و الليالي و الشهور و السنين و المدد و الامكنة و الاعراض من الحركات و الاصوات و الالوان و غير ذلك كلها مركّبة من ماۤدة و صورة كل شي‌ء منها فاذا اُعيد اُعيدت مادته و صورة قالبه التي كانت الاولی اشراقاً من هيئة القالب و الثانية اشراق ثانٍ فكما انّك تقول لنور الشمس الذي اشرق علی الجدار في وقتين انّه واحد باعتبار عدم المغايرة و عدم الاختلاف و عدم تغيّر مادته في الوقتين و تقول انّه اثنان باعتبار انّ الممكن الباقي يحتاج في بقاۤئه الي مددٍ جديد كما قال تعالي: بل هم في لَبْسٍ من خلقٍ جديدٍ و ان كان انّما يمدّ بما منه اوْ لَهُ لكنّه جديد» (جوامع الکلم، ج۴، «کتاب شرح العرشیة»، ص۴۳۷). @AghayedNet

🔺یادبودی از مرحوم مقدس، زین‌الدین احسائی رحمه الله @AghayedNet

کتابی در اثبات برتری حضرت زینب سلام الله علیها بر حضرت مریم دار المحجة البیضاء انتشار ۲۰۱۶م، ۳۴۵ص @AghayedNet

کتیبۀ «یا زینب الکبری» (وسط، از بالا به پایین:🔻) هُوَ الْحَسـٖیبُ اَلسَّلٰامُ عَلَیْکَ یٰا زَیْنَبَ الْکُبْریٰ بِنْتَ اَمـٖیرِالْمُؤْمِنـٖینَ عَلَیْهِ السَّلٰامُ یا ولیَّة الله الکبریٰ یا صدّیقة الصغریٰ/مظلُومة/محدّثة-موثّقَة/یا عقیلة بنی‌هاشم/ایتها النقیبة النجیبة یٰا امینة الله/قُرّة عین المرتضیٰ/زین اب/اشفعی لنا عند الله محبوبة المُصطفیٰ/نائبة الزّهرٰاء/شقیقة المجتبیٰ/شریکة سیّد الشُّهدٰاء/عارفة-عابدة-راضیة سپهر عفت و عصمت مه برج حیا زینب/یگانه دخت زهرا بنت شاه اولیا زینب نبی‌خصلت، علی‌صولت، حَسن‌خلق و حُسین‌سیرت/شبیه مادرش زهرا بُدی سرتابه‌پا زینب (راست، از بالا به پایین:🔻) قٰالَ اللهُ تَبٰارَکَ وَ تَعٰالیٰ[:] اَلَّذٖینَ اِذٰا اَصٰابَتْهُمْ مُصـٖیبَةٌ قٰالُوا اِنّٰا لِلهِ وَ اِنّٰا اِلَیْهِ رٰاجِعُونَ اُولٰئِکَ عَلَیْهِمْ صَلَوٰاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ اُولٰئِکَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ قٰالَتْ عَلَیْهَا السَّلٰامُ لِیَزٖیدَ لَعَنَهُ اللهُ[:] حَسْبُکَ بِاللهِ حٰاکِمًا وَ بِمُحَمَّدٍ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهٖ خَصـٖیمًا وَ بِجَبْرَئـٖیلَ ظَهـٖیرًا وَ سَیَعْلَمُ مَنْ سَوّیٰ لَکَ وَ مَکَّنَکَ مِنْ رِقٰابِ الْمُسْلِمـٖینَ بِئْسَ لِلظّٰالِمـٖینَ بَدَلًا وَ اَیُّکُمْ شَرٌّ مَکٰانًا وَ اَضْعَفُ جُنْدًا 🔹[ترجمه: حضرت زینب علیها‌السلام به یزید ملعون فرمود: همين تو را بس كه خداوند [در‌میان ما] حاكم و داور است و محمد صلى اللّٰه عليه و آله دشمن [دشمنان ما] است و جبرئيل پشتيبان [ما] است. به همين زودى آن كس (معاويه) كه راه را برای تو هموار ساخت و بر گردن مردم سوارت كرد خواهد فهميد كه براى ستمكاران چه بد جایگزینی خواهد بود و كدام يک از شما جايگاهش بدتر و سپاهش ناتوان‌تر است.] (چپ، از بالا به پایین:🔻) لَمّٰا وُلِدَتْ قٰالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهٖ لِفٰاطِمَةَ[:] یٰا بَضْعَتـٖی و قُرَّةَ عَیْنـٖی اِنَّ مَنْ بَکیٰ عَلَیْهٰا وَ عَلیٰ مَصٰائِبِهٰا یَکونُ ثَوٰابُ بُکٰائِهٖ کَثَوٰابِ مَنْ بَکیٰ عَلیٰ اَخَوَیْهٰا ثُمَّ سَمّٰاهٰا زَیْنَبَ 🔹[ترجمه:‌ چون [زینب] ولادت یافت، پیامبر خدا صلی الله علیه و آله به حضرت فاطمه فرمود: ای پارۀ تن و نور چشمم، هرآینه هر‌کس بر این مولود و بر مصیبت‌هایش بگرید، ثواب گریه‌اش مانند ثواب کسی است که بر دو برادرش بگرید. سپس او را زینب نامید.] قٰالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ عَلَیْهِمَا السَّلٰامُ لِعَمَّتِهٖ زَیْنَبَ: ... اَنْتِ بِحَمْدِ اللهِ عٰالِمَةٌ غَیْرُ مُعَلَّمَةٍ وَ فَهِمَةٌ غَیْرُ مُفَهَّمَةٍ... 🔹[ترجمه: امام علی بن حسین علیهما‌السلام به عمه خود زینب فرمود: شما، بحمدالله، بانوی عالمی هستی که تعلیم ندیده‌ای و فهمیده‌ای هستی که کسی به شما تفهیم نکرده.] اسماعیلی قوچانی ۶۸/۴/۳۱ عید غدیر @AghayedNet