🔺چهارشنبه آخر ماه صفر، از جُنگ عالم ربانی مرحوم شیخ احمد أحسائی أعلی الله مقامه @AghayedNet

🔺درباره چهارشنبه آخر ماه صفر، به‌خطّ شیخ مرحوم اعلی الله مقامه در نسخه‌ای خطی مشتمل بر فوائد نجومی و...، کتابخانه مجمع ذخائر اسلامی @AghayedNet

🔺رحلت یا شهادت؟ 🔸اعتدال بدن معصومین علیهم‌السلام @AghayedNet

▪️به‌ مناسبت شهادت حضرت علی بن موسی الرضا صلوات الله علیهما 🔻تقدیم می‌شود: @AghayedNet

🔺🎙پوشهٔ شنیداری 🔹رساله ذهبیه یا طب‌ الرضا علیه‌السلام به ضمیمه: دیدگاه عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اعلی الله مقامه درباره روایات طبّی و طبِ رضوی 🔸معرفی رساله ذهبیه یا طب الرضا علیه‌السلام 🔸دیدگاه مرحوم مجلسی درباره این رساله 🔸دیدگاه مرحوم نوری دراین‌باره 🔸شرح‌ها و ترجمه‌های طب الرضا علیه‌السلام 🔸دیدگاه بزرگان دین اعلی الله مقامهم در برخورد با روایات 🔸دیدگاه مرحوم آقای کرمانی در برخورد با روایات طبّی 🔸بعضی از خصوصیات رساله طب الرضا 🔸بعضی از مباحث رساله طب الرضا 🔸دیدگاه مرحوم آقای کرمانی درباره رساله طب الرضا @AghayedNet

🔺🎙پوشهٔ شنیداری 🔹رساله ذهبیه یا طب‌ الرضا علیه‌السلام به ضمیمه: 🔸دیدگاه عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اعلی الله مقامه درباره روایات طبّی و طبِ رضوی @AghayedNet

🔺پیام یکی‌از اساتید دانشگاه کوفه که با مکتب شیخ مرحوم رفع الله شأنه آشناست در ارتباط با آثار مرحوم آقای شریف طباطبائی اعلی الله مقامه. 🔸وی مجموعه دعائم‌الحکمة را از بهترین کتب حکمت محمد و آ‌ل‌محمد علیهم‌السلام دانسته و نوشته است با قرائت آن بسیاری از دشواری‌های علمی برایش حل شده است. @AghayedNet

🔺حدیث حضرت عسکری در جُنگ خطی ۳۴۵۵ کتابخانه مجلس. حدیث حضرت عسکری صلوات الله علیه درباره روح‌القدس، یکی از شگفتی‌هاست و بزرگان دین اعلی الله مقامهم تفاسیری درباره این حدیث شریف بیان فرموده‌اند. @AghayedNet

🔺تفسیر امام حسن عسکری علیه‌السلام @AghayedNet

🔺🎙ماه ربیع‌ الاول، ماه سرور اهل‌بیت و رمز فَرَج است @AghayedNet

✔️سخنی از میرزا علی قاضی درباره شیخیه و نقد آن (١) 🔻به مناسبت شش ربیع‌الاول، سال‌روز رفتن میرزا علی قاضی از دار دنیا متن واقعه طبق کتاب روح مجرد، صفحه۴۲۷ از این قرار است: «وصىّ مرحوم قاضى مرحوم حضرت آية الله حاج شيخ عبّاس قوچانى... می‌فرمودند: يك روز به حضرت آقا (استاد قاضى) عرض‏ كردم: در عقيده شيخيّه چه اشكالى است؟! آنها هم اهل عبادتند، و اهل ولايتند؛ بخصوص نسبت به إمامان عليهم السّلام مانند خود ما بسيار اظهار محبّت و اخلاص مى‏كنند، و فقهشان هم فقه شيعه است، و كتب أخبار را معتبر می‌دانند و به روايات ما عمل می‌‏نمايند؛ خلاصه هر چه می‌خواهيم بگرديم و اشكالى در آنها از جهت اخلاق و عمل پيدا كنيم نمی‌يابيم. مرحوم قاضى فرمودند: فردا شرح زيارت شيخ أحمد أحسائى را بياور! من فردا شرح زيارت او را خدمت آن مرحوم بردم. فرمودند: بخوان! من قريب يك‌ساعت از آن قرائت كردم. فرمودند: بس است! حالا براى شما ظاهر شد كه اشكال آنها در چيست؟! اشكال آنها در عقيده‌شان می‌‏باشد. اين شيخ در اين كتاب می‌خواهد اثبات بكند كه: ذات خدا داراى اسم و رسمى نيست؛ و آن ما فوق أسماء و صفات اوست؛ و آنچه در عالم متحقّق می‌‌گردد، با اسماء و صفات تحقّق می‌پذيرد؛ و آنها مبدأ خلقت عالم و آدم و مؤثّر در تدبير شؤون اين عالم می‌باشند در بقاء و ادامه حيات. آن خدا اتّحادى با اسماء و صفات ندارد، و اينها مستقلّا كار می‌كنند. و عبادت انسان به سوى اسماء و صفات خداوند صورت می‌گيرد؛ نه به سوى ذات او كه در وصف نمى‏آيد و در وهم نمی‌گنجد. بنابراين، شيخ أحسائىّ خدا را مفهومى پوچ و بدون اثر، خارج از اسماء و صفات می‌داند؛ و اين عين شرك است.» ———————————— چند نکته در نقد و ردّ سخنان قاضی: ١. فقط شيخيه نمی‌گويند ذات اقدس خدا از هر اسم و رسمی بَری است و از هر صفتی مُبَرّا است بلكه هر موحّدی كه پيرو اميرالمؤمنين علیه السلام است همين را می‌گويد و از خود اميرالمؤمنين علیه السلام هم فرا گرفته است؛ زيرا آن حضرت فرموده‌اند: «و كمال توحيده الاخلاص له و كمال الاخلاص له نفی الصفات عنه.» يعنی: كمال توحيد حق متعال خالص كردن برای او است و كمال خالص كردن برای او هم نفی صفات از او است.» و بعد هم خود حضرت برهان نفی صفات از ذات اقدس حق تعالی را بيان می‌فرمايند كه: «لشهادة كل صفة انها غير الموصوف، و شهادة كل موصوف انه غير الصفة.» و نتيجه نفی صفات ننمودن از ذات مقدس حق تعالی را هم بيان می‌فرمايند كه: «فمن وصف اللّه سبحانه فقد قرنه، و من قرنه فقد ثنّاه، و من ثنّاه فقد جزّأه، و من جزّأه فقد جهله.» و معنای برهان و نتيجه اين است كه هر صفتی گواهی می‌دهد كه غير از موصوف است و هر موصوفی گواهی می‌دهد كه غير از صفت است (پس صفت و موصوف دو چيزند كه با هم مقترن يعنی قرين هم می‌شوند) بنابراين هركس خدا را (در رتبه ذاتش به صفتی) وصف كند او را با آن صفت قرين كرده است و هركس خدا را (در رتبه ذاتش) با صفتی قرين داند به دوئيّت او حكم كرده (يعنی خدا در رتبه ذاتش دو چيز است: او و صفت او) و هركس به دوئيت خدا حكم كند او را تجزيه كرده است (برای خدا جزء قرار داده است) و هركس برای خدا جزء قرار دهد او را نشناخته و توحيد نكرده است او را. پس هركس موحّد است و اقرار به يگانگی خدای متعال دارد بايد ذات مقدس خدا را از هر صفتی و اسمی مُبَرّا بداند و اسم هم كه همان صفت است. زيرا امام رضا علیه السلام فرمودند: «الاسم صفة لموصوف.» البته اين مطلب در جای خودش ثابت است و شيخيه هم به پيروی از قرآن و سنت و عقل مستنير به وحی می‌دانند كه نفی صفات از ذات مقدس حق متعال با كامل و تمام بودن آن ذات مقدس منافات ندارد و عنوان صفات ذاتيه در مباحث اعتقادی برای تفهیم و تفهم همين مطلب است كه ذات حق تعالی عين حيات و قدرت و علم و سمع و بصر است بدون تعدد و تكثر مصداقی و حتی مفهومی. ⏳ادامه دارد..‌. @AghayedNet