✔️خوراکِ آلوده 🔻(نفوذِ رسانه در زندگیِ مؤمنانه) 🔸بخش اول چند سال قبل، هنگامه انتخابات آمریکا، در نجف اشرف به‌سر می‌بردیم. هم‌‌اتاقی که از قضا مدیر کاروان هم بود و ناآشنا با تعالیم مکتبی، سر بر صفحه گوشی خم کرده و انتخابات را رصد می‌کرد و با گزارش‌های لحظه‌به‌لحظه، برای مطالعه‌ من پارازیت می‌فرستاد و بالاجبار باید چیزکی پاسخ می‌دادم: عجب، تعجب است، بله، درست... و چندین و چند لفظ دیگر. آن شب‌وروز به سختی گذشت. هر زمان که در هتل بودیم، باید این گزارش‌ها را تحمل می‌کردم. این همراهیِ با این اخبار، نشان‌دهنده این است که حتی مؤمنان هم با «سیلِ» فضای مجازی همراه می‌شوند. از مقاومتِ ایمانی کاسته شده و سرگرمی حرف اول را می‌زند. مهم نیست که یک شبانه‌روز از عُمرم گذشت، یا دو شبانه‌روز یا حتی بیشتر، اما مهم است که بدانم در فلان‌ایالتِ آمریکا، رأی با کیست. اینجا نمی‌خواهیم از این سخن بگوییم که این همراهی، «هم‌دلی» را هم خواهد آورد. کسی که عُمر خود را برای موضوعی خرج می‌کند، یعنی «هم‌دل» است که این گوهر گرانبها را به این آسانی دور می‌ریزد. اگر به «زبان قال» بگوید هم‌دل نیستم، «زبان حالِ» او مکذّبِ اوست. همچنین به یادآوری نیازی نیست که همه این پیگیری‌ها، مصداقِ «خوراک آلوده» است. خدا می‌فرماید: فلیَنظُرِ الانسان الی طعامه. یعنی انسان به علمی که فرا می‌گیرد، نگران باشد. همه آنچه از راهِ چشم و گوش وارد کالبد و روح ما می‌شود و فرا می‌گیریم، خوراکِ ماست. یا این خوراک، کِرم‌های کثیف است یا طعامی پاکیزه و نظیف. دیده‌اید گاهی از بس در فضای مجازی سُر خورده‌اید که وقتی به خود می‌آیید، سَرِتان سنگین است از این کِرم‌های بی‌خودی. اینجا نمی‌خواهیم نصیحت کنیم یا توبیخ یا سرزنش یا... . اینجا صرفاً می‌خواهیم متذکر شویم که حالِ امروزِ ما با خط‌کشی‌های مکتبی، چه‌مقدار فاصله دارد... . در مکتب، مراجعه به اخبارِ روز، مرزبندی شده است و باید به کلیاتی از خبرها اکتفا نمود. اما غرق‌شدن در این فضا، به‌شدت مذمت شده است. معاشرت با اهل‌ باطل را فرموده‌اند دو گونه‌ است:‌ یا مستقیماً شخص با اهل باطل نشست‌وبرخاست کند یا اینکه وقت خود را با تلویزیون و فیلم‌ها و روزنامه‌ها و فوتبال‌ها و... پُر کند. بیش از سی‌سال قبل برای ما در منابر فرموده‌اند تعجب است از کسی که صبح‌به‌صبح با وَلَع روزنامه‌ها را ورق می‌زند... گویا به معشوق خود رسیده است. امروز به‌جای روزنامه، فضای مجازی نشسته است. ⏳ادامه دارد... @AghayedNet

✔️خوراکِ آلوده 🔻(نفوذِ رسانه در زندگیِ مؤمنانه) 🔸بخش دوم می‌فرمایند: «اینها همه‌‏اش مجالست با اهل باطل است. با خودش نگوید من که در میان آنها نیستم، فقط در صفحه تلویزیون می‌‏بینم یا مثلاً در رادیو می‌‏شنوم یا در روزنامه می‏‌خوانم. فرق نمی‏‌کند، تمام اینها مثل معاشرت و مجالست با اهل باطل است. وجود انسان از این بطالت‌ها پر می‌‏شود و عقل ضعیف می‏‌شود. اصلا بطالت عقل را ضعیف می‌‏کند و از آن‌‏طرف نفس اماره در آنچه که نباید قوت بگیرد قوی می‏‌شود. آن‌‏وقت شهوت‌ها، تمایلات، معاصی، اینها همه از انسان سرمی‏‌زند. از مقام قرب الهی دور می‏‌شود، از رحمت خدایی دور می‌‏شود و خودش هم نمی‏‌فهمد چه چیز باعث این دوری و کدورت شده؟! چه چیز سبب این‏ همه بلا و مشقت شده؟! همین امور. تو سفیه شده‌ای و خودت هم نمی‏‌فهمی. تو از مجالست با اهل باطل لذت برده‌ای، حال به هرطور که باشد. لذت که بردی، نفس اماره تو قوت پیدا کرده و عقلت ضعیف شده. چه می‌‏خواهی؟! انتظار چه لطفی و کرمی از خدا داری؟!» (نماز، ج١، ص١۴٣) مکتب، به‌طور مطلق مراجعه به اَخبار روز را رد نکرده است؛ اما برای همان مراجعه اندک هم خط‌کشی قرارداده است. اگر هم بزرگان دین اعلی الله مقامهم احیاناً به روزنامه‌ای مراجعه می‌کرده‌اند، برای مسیر حق بوده است و استفاده‌های معرفتی برده‌اند. جالب است که اشاره کنیم مرحوم آقای شریف طباطبائی اعلی الله مقامه جریانِ فَصدِ یک حیوان را نقل کرده و می‌فرمایند در روزنامه دیده‌اند و استفاده معرفتیِ خود را مطرح می‌فرمایند: «و این مطلب را فرنگی‌ها می‌‏گویند. فرنگی‌ها یک‌وقتی فصد کردند سگی را و این حکایت توی روزنامه‌‏ها بود دیگر خدا می‏‌داند واقع هم شده یا نشده... این حکایت را خودم توی روزنامه‌‏های آنها دیدم نوشته بود... .» (درس روز شنبه، ٣ ذوالقعده ١٣٠٧) یا مرحوم آقای کرمانی اعلی الله مقامه که به اخبارِ پزشکانِ معاصرِ خود آگاه بودند، برای وقت‌گذرانی و اتلاف عُمر نبوده است (کاری که امروز در فضای مجازی مرتکب می‌شویم) بلکه برای بررسی و نقدِ آن و ارائه تحلیل بوده است. به‌هرروی آنچه در این نوشتار در پی آن بودیم، از جنس نصیحت نبود؛ چراکه مؤمنان خود، آگاهند. صرفاً خواستیم بگوییم که در سیلِ فضای مجازی همچون پرِ کاهی شده‌ایم و باید درباره نزدیک‌شدن به معیارهای مکتبی بیندیشیم... . البته می‌دانیم تمام این لحظات و دقایق در لوح اعمالمان بایگانی می‌شود و در حال احتضار همه آنها را مرور خواهیم کرد و هنگام حسرت‌ها آغاز می‌گردد. امیرالمؤمنین علیه‌السلام از آن حالت خبر دادند و فرمودند: یُفَکِّرُ فِیمَ أَفْنَی عُمُرَهُ وَ فِیمَ أَذْهَبَ دَهْرَه. برای ما مهم این است که در این‌گونه جریان‌ها متذکر باشیم که پشت پرده هرگونه عزل و نصبی و هر صلح و جنگی بستگی دارد به اسم المدبر خداوند متعال حضرت بقیة الله الاعظم حجة بن الحسن علیهماالسلام و عجل الله فرجه الشریف المبارک. امیدواریم از برکات آن بزرگوار علیه‌السلام خیر حق و اهل‌ حق رقم بخورد ان شاء‌ الله العزیز الکریم الرحیم. @AghayedNet

🔺حدیث حضرت عسکری علیه‌السلام در جُنگ خطی ۳۴۵۵ کتابخانه مجلس. حدیث حضرت عسکری صلوات الله علیه درباره روح‌القدس، یکی از شگفتی‌هاست و بزرگان دین اعلی الله مقامهم تفاسیری درباره این حدیث شریف بیان فرموده‌اند. @AghayedNet

🔹مما أفادَه العالم الربانی الشیخ أحمد الأحسائی اعلی الله مقامه فی شرح «ان روح القدس فی الجنان الصاقورة ذاق من حدائقنا الباکورة» 🔸بیانات مرحوم شیخ احمد احسائی اعلی الله مقامه در شرح حدیثی از حضرت عسکری علیه‌السلام @AghayedNet

🔺فرمایش مرحوم علامه مجلسی رحمه‌الله پس‌از نقل حدیث حضرت عسکری علیه‌السلام درباره روح‌القدس: أقول: هذه حكمة بالغة و نعمة سابغة تسمعها الآذان الصم و تقصر عليها الجبال الشُمّ صلوات الله عليهم و سلامه. بحار: ٧٥/ ٣٧٨ @AghayedNet

🔺اشاره به ذکر فضیلت اول ماخلق‌الله بودن رسول خدا صلی الله علیه و آله در اذان و بعداز آن @AghayedNet

🔺رساله‌ای نویافته و منتشرنشده از عالم ربانی مرحوم حاج سید محمدکاظم رشتی رفع الله شأنه این رساله که به زبان فارسی در مشهد مقدس تصنیف شده، در زمان حیات مصنف اعلی الله مقامه استنساخ گردیده است. اگرچه با نام رساله در قبله خراسان ثبت گردیده، اما پاسخ به پرسش‌های مختلفی در آن ملاحظه می‌شود. @AghayedNet

🔺توضیح در یادداشت‌ زیر: https://eitaa.com/AghayedNet/504

✔️🔻کتاب‌های وهابیان در رد شیعه و اشاره به دو نکته اهل سنت و به‌ویژه افرادی با اتجاه عقیدتی وهابیت، به‌خیال خود، در نقد و رد شیعه همیشه کوشا بوده‌اند. اما در این سال‌های اخیر با گسترش فضای مجازی و در دسترس قرار گرفتن متون شیعی، تلاش خود را بیشتر کرده‌اند. در فیلم پیوست‌، نمونه‌هایی از ردیه‌های تازه‌منتشرشده مشاهده می‌شود که رویکرد شیعه به قرآن و بنات‌النبی را نقد کرده است. هم‌چنین کتابی مستقل درباره غیبت امام زمان عجل الله فرجه را می‌بینیم که با نقل قول مستقیم از کتب علماء شیعه چاپ شده. کتاب دیگر هم دربارهٔ روش‌های نقد و رد بر شیعه در دوران معاصر است که باز در آن به کتب شیعی استناد شده است. و نمونه‌هایی دیگر... . به‌نظر می‌رسد جوانان شیعی و مکتبی باید مُتقن‌ کردن مبانی تشیع را جدی تلقی کنند و درپی مطالعه کتب دینی یا استماع و پیگیری دروس اعتقادی باشند و بدانند اگر خواب بمانند، دشمن بیدار است... . درکنار این نکته مهم، با دیدن این رفرنس‌ها به کتب علماء شیعه، از مظلومیت عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی اعلی‌الله‌مقامه یاد کنیم که کتاب ایشان شرح الزيارة الجامعة الكبيرة را نزد داودپاشا بردند و گفتند: ببین در این کتاب قدح خلفاء راشدین است! این مطلب به‌جای آن‌که مذمت مرحوم شیخ اَحسائی باشد، مذمت و توبیخ و قدحِ کسانی است که کتاب و نوشتهٔ ایشان را به داودپاشا نشان دادند. کدام شیعه معاویه را خوب می‌داند و از اعمال ظالمانه وی چشم‌پوشی می‌کند که شیخ اَحسائی چنین کند؟! و کدام شیعه نظر مساعد به "اعرابیان" دارد که شیخ احسائی داشته باشد؟! و کدام شیعه و سنی یزید را خوب می داند که شیخ احسائی خوب بداند؟! و مگر فقط ایشان در کتاب خود از این‌گونه افراد مذمت کرده‌ است؟! کتب علماء شیعه مشحون به این مثالب است. همین نقلی هم که در کتاب شرح الزیاره آمده، روايتی است که مرحوم سيد هاشم توبلی بحرانی در كتاب معالم الزلفیٰ نقل می‌كند، مشهور به جریان دیک‌الجن. پس مقصر ماجرا این توطئه‌کننده‌ها بودند، نه آن بزرگوار که در کتاب خود نقلی را آورده است. چطور شد کتاب شرح الزیاره را بردند و کتاب معالم الزلفی را نبردند؟! شاید اگر امروز می‌بودند، بدون نیاز به فضای مجازی، این کتب شیعی را به وهابیان منتقل می‌کردند! تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل. ربیع‌ الثانی ۱۴۴۶ @AghayedNet