🔺نمونه‌ای از تفکیک میان دیانت و معاشرت در سیره عملی عالم ربانی مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی اعلی الله مقامه @AghayedNet

✔️🔻برای نخستین بار انتشار جوابیه عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اعلی الله مقامه به جزوه مناظرات طهران 💠 بخش سوم هم‌چنین مرحوم آقای کرمانی دو جوابیه در‌برابر رساله مناظرات طهران نگاشته‌اند که برای نخستین بار، متن کامل این دو جوابیه را در این وجیزه نقل می‌کنیم:¹ بسم الله الرحمن الرحیم به‌عرض می‌رساند که از آن صفحات اوراقی آوردند که شخصی که خود را بی‌غرض نموده و سرتاپا از کلماتش غرض پیدا است تألیف کرده و بعضی حکایات در آن درج نموده. فکر کردم که اگر هیچ نگویم، شاید بعضی گمان کنند که آن‌ها صورت واقع است و آن شخص لله و فی‌الله آن‌ها را به‌طور واقع نوشته. و اگر بخواهم به‌طور تفصیل بنویسم جواب حکایت چه بنویسم و اگر یک‌یک حکایات را بنویسم و بنویسم که دروغ است، به‌محض ادعا غائبین از من قبول نمی‌کنند و شهود آن مجالس را که نمی‌توانم حاضر کنم. و در تلو هریک هم قسم بخورم، حاصلی به احوال بهانه‌جویان و بداندیشان نمی‌دهد. پس به‌طور اختصار چند کلمه به آن جناب نوشتم که اگر آن اوراق در آن صفحات بروز کند، آن جناب هم این نوشته را بنمایانند. لیهلک من هلک عن بینة و یحیی من حی عن بینة. اما هرقدر از آن اوراق که سخن‌های رکیک و استهزاء و سخریه است که آن‌ها را در‌نزد من جوابی نیست و مؤمن را لایق نیست جواب از آن‌ها. و اما آنچه که ختم به آن کرده که فلانی سکوت کرده در آخر یا رنجید و غمین شد، اگر من از مخاصمه و مجادله به اسوء اجتناب کرده باشم در هر مجلس و دیده باشم که بنای اهل مجلس بر تمسخر است و جدال و قال‌قال،‌ این مدح من است نه مذمت من؛ و اجتناب از حرام کرده‌ام، اگرچه به نظر اهل جدال عیب و عجز بنماید. بلی، من وقتی که اهل طهران را یافتم که بنایشان به فضل‌فروشی و جدال و مخاصمه است، بر خود حتم کردم که سکوت اختیار کنم، اگرچه محق باشم. به این سکوت‌ها، علم و جهل کسی معلوم نمی‌شود. قریب به دویست مصنَّف از من در ایران پهن است. یکی از آن‌ها را به قاعده علمی رد کنند تا اظهار جهل من بشود. و بسیاری از آن اوراق بیان سکوت و عدم مخاصمه من بود. و اما بعضی دیگر که از‌روی محض افترا و تهمت گفته، مانند آن‌که فلانی رو به بیت‌المقدس یا مشرق نماز می‌کرد و قطب‌نماساز است و به اتباع خود قبله‌نماها داده و همه منحرف نماز می‌کنند، این‌ها هم حاجت به رد ندارد و خود را آن مؤلف رسوا کرده و کذاب و مفتری ابراز داده و یوم الحشر یجتمع الخصوم و الخامسة ان غضب الله علیه ان کان من الکاذبین. و اما حکایت حرکت آسمان یا زمین، کفایت می‌کند که خداوند با من است و احادیث گواه من و اتفاق اهل اسلام الیوم با من مطابق و آن‌ها مطابق با قول فرنگ می‌گویند. و من دو کتاب یکی عربی و یکی فارسی در رد ایشان نوشته‌ام، راست می‌گویند آن‌ها را رد کنند. ضرور حرف دیگر نیست. و حُسنش این است که رد بر من در این مسئله رد بر کتاب و سنت و اسلام می‌شود. و اما حکایت حضرت امیر و ابوعبدالله علیهماالسلام که در ارشاد مفصل است هر عالمی که نگاه کند می‌داند که من چه نوشته‌ام. و اما حکایت شاگرد جناب شیخ مرتضی که محض افترا نوشته. بیانی کردم، نهایت تصدیق را نمود و الله الشاهد. و اما لغت «تلمیذ»، هرکسی که صرف بداند می‌داند که صاحب قاموس نامربوط نوشته و تلمیذ مشتق از تلم نیست. آنجاها شاید این‌قدر صرفی پیدا بشود. و اما «عزلج»، در مصباح متهجد است در دعاهای روز جمعه که پس‌از صوم ثلاثة ایام می‌خوانند و ابتدای دعا اللهم انی اسئلک باسمک الذی به ابتدعت عجائب الخلق الدعاء و آدم عاقل ادعای بی‌اصل نمی‌کند. ⏳ادامه دارد... ——————————————— ¹ در ابتدای نسخه‌ای خطی از جوابیه اول، این توضیحات قید شده است: «این صورت تعلیقه مرحوم آقا اعلی الله مقامه است به جناب آقا میرزا محمدصادق تفریشی در جواب رساله‌ای که ملا علی‌محمد نامی نوشته در افتراء و تهمت و پاره‌ای اعتراضات بر آن بزرگوار ارواحنا له الفداء.» @AghayedNet

✔️🔻برای نخستین بار انتشار جوابیه عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اعلی الله مقامه به جزوه مناظرات طهران 💠 بخش چهارم و اما حکایت انحراف قبله، خدای من حاضر بوده که من قاعده‌ای از شاه‌میر منجّم نقل کرده‌ام. و نه قاعده از من بوده و نه من مدعی صحت آن بوده‌ام. آنچه من گفته‌ام این بوده که این اقرب است از قاعده طول و عرض معروف. ولکن عیب‌جو را بهانه کافی است و خداوند حاکم است. و اما حکایت لاله‌زار یهودی، بحول الله و قوته چنان عاجز شد از دلیل عقلی که مهر بر دهانش خورد. و اگر از خودش کسی بپرسد، شاید انصاف بدهد. و اما کتب من بر رد یهود و عبارات تورات و انجیل که همه دروغ است، تورات و انجیل را گشوده ببینند تا غرض مؤلف کتاب معلوم شود. و اما مجلس عزای رکن‌الدوله، افترا است که من گفته‌ام که صفت برای مضاف‌الیه نمی‌آید. خداوند دروغگو را به جزای خود برساند. و اما حکایت آیینه، نه هرچه آن‌ها ندانند نیست؛ بنده ساختن آن را هم می‌دانم. و اما لام لترونّ، وجوه عربیت منحصر به قول مفسرین نیست. شاید کسی دیگر وجهی دیگر بداند و این‌ها جزئی است و جواب کلی عرض می‌کنم. و اما جواب‌های جناب آقا علی حَکَمی، تا من بودم که نهایت مهربانی و الفت در‌میان بود و دو عالم معلوم است سخن می‌گویند. تا مقتضی بود سخن می‌گفتیم و چون مقتضی سکوت آمد یا وقت نماز شد یا شام آوردند یا شب گذشت، البته انسان سکوت می‌کند. و اگر من غایب از مردم هستم، کتب من ایران را پر کرده و دیگر شک در حکمت من بسیار بی‌مزه است و به این چیزها هم کتب من محو نمی‌شود و از عالم برداشته نمی‌شود ان‌شاء‌الله این‌ها هم جوابی نمی‌خواهد. و اما جواب جناب شیخ عبدالرحیم، آنچه مؤلف نوشته خودش کافی است و عجایب فضایل حضرت امیر علیه‌السلام منحصر به روایت شیخ رجب علیه‌الرحمه نیست. و اما حکایت ماه رمضان، کتاب جامع فقه من در‌میان است و دو رساله در این خصوص نوشته‌ام و حاصل فتوای من آن است که عمل به رؤیت است و یک روز احتیاط قضا می‌کنم اگر بیست و نه شود. و هیچ آن بحث‌ها وارد نیست. باری، کلیه عرض می‌کنم که اولاً من مدعی عصمت که نیستم که به خطا قدح من کنند. و مدعی علم ماکان و مایکون هم نیستم که به جهل به مسئله‌‌ای، جهل من فاش شود. نهایت ادعای من، اگر جرئت کنم بر تزکیه نفس، آن است که بگویم عالمی هستم از علمای اثناعشری مثل سایر علما. گیریم که جمیع آنچه گفته‌اند راست و وارد باشد، چه منافات با مقام و رتبه من دارد؟! پس جز این نیست که مقصود تضییع و عیب‌جویی و عداوت است. این‌ها دخل به ایمان و کفر کسی ندارد. این‌ها دخل به این‌که انسان ضال و مضل باشد ندارد. مگر من مدعی علم ماکان و مایکونم که جهل به شیئی ابطال من باشد؟! یا آن‌که مدعی جمیع علمی که در‌دست مردم است می‌باشم که جهل به مسئله‌ای نقص من باشد؟! مگر سایر علما که تعظیم آن‌ها می‌کنید این‌جوره نقص‌ها را نداشته‌اند و عالم به جمیع علوم بشر بوده‌اند؟! باری، وقایة الله خیر من توقینا / و عادة الله فی الاعداء تکفینا کاد الاعادی فماابقوا و ماترکوا / لعناً و طعناً و تقبیحاً و تهجینا فکان ذاک و رد الله حاسدنا / بغیظه لم‌ینل مأموله فینا و لم‌نزد نحن فی سرّ و فی علن / علی مقالتنا الله یکفینا و اما حکایت رکن، لعن خداوندی بر من باد اگر خیال کرده‌ام که من رکن رابع دینم و بعداز امام منم! لعن الله المفتری! نمی‌دانم چه از جان من می‌خواهند و اذیت مرا ثواب می‌دانند و عند الله احتسب جمیع ذلک و لا حول و لا قوة الا بالله. کتبه کریم بن ابراهیم فی ۸ شهر محرم ۱۲۷۶. تمام شد مکتوب ایشان. ⏳ادامه دارد... @AghayedNet

✔️🔻برای نخستین بار انتشار جوابیه عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اعلی الله مقامه به جزوه مناظرات طهران 💠 بخش پنجم و پایانی صورت مکتوب دیگر از جناب ایشان سلمه اللّٰه و جعلنی اللّٰه فداه بسم الله الرحمن الرحیم در خصوص کتاب اعتضادالسلطنه و قطع رحم ایشان، اجر ایشان بر خدا! نمی‌دانم چه رد کرده‌اند بر من! اگر عجزی برای من اثبات کرده‌اند، اثباتِ عجز نقصِ مدعیِ خدایی است؛ من که مدعی خدایی نیستم. اگر ترک اولایی اثبات کرده‌اند، آن نقص مدعی نبوت عظمیٰ است؛ من که مدعی این مقام نبوده‌ام. اگر صغیره‌ای اثبات کرده‌‌اند، آن نقص مدعی نبوت است؛ من که مدعی نبوت نبوده‌ام. اگر جهل به شیئی برای من اثبات کرده‌اند، من که مدعی علم ماکان و مایکون نبوده‌ام و همه پیغمبران هم این ادعا را نداشته‌اند. و اگر اثبات کفر کرده‌اند، من مدتی بر منبر طهران عقاید خود را گفته‌ام و نماز کرده‌ام و شهادتین در اذان و اقامه و تشهد گفته‌ام. و اگر اثبات مغلوبیت مرا کرده‌اند که کسی چیزی دانست و من ندانسته‌ام، مورچه دانست آنچه را که سلیمان ندانست و من کِی ادعای علم همه جزئیات را کرده‌ام؟! باری، نمی‌دانم بر چه چیز من رد کرده‌اند! همه ادعای من این است که من هم مثل سایر علماء اسلام بعضی‌از مسائل را دانسته‌ام. اگر این را باید رد کرد، جمیع علماء اسلام را باید رد کرد. علامه در یک مجلس چهل مسئله از او پرسیدند، همه را «لاادری» گفت و هیچ‌کس نگفت علامه ملا نبوده. هیچ عالمی خاتم انبیا نبوده که «لاادری» منافی ادعای او باشد. باری، قطع رحم فرموده‌اند و خوب نفرموده‌اند. آخر به‌دست عقلا خواهد افتاد و عقلا او را یا خواهند سوخت یا خواهند شست یا در خاک دفن خواهند کرد و از صفحه روزگار او را گم خواهند کرد و مندرس خواهد شد و دومرتبه چاپ نمی‌شود و کتاب‌های ما می‌ماند در عالم. سهل است، این‌ها همه مانده است [ظ]. @AghayedNet

🔺گزارشی مکتبی از نمایشگاه بین‌المللی کتاب نجف اشرف شعبان‌المعظم ۱۴۴۶ سعه وجودی بزرگان دین اعلی الله مقامهم سبب شده است که آثار و کتب مختلفی، به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم، با ایشان مرتبط شود. ارتباط مستقیم یعنی تجدید چاپ رسائل ایشان با تحقیقی جدید یا انتشار آثاری درباره این بزرگواران. اما آنچه غیرمستقیم ارتباط دارد شامل انواع آثاری می‌شود که درباره شاگردان بزرگان نگاشته شده یا موضوعاتی است که بزرگان درباره آن‌ها موضع‌گیری‌ فرموده‌اند و رساله نگاشته‌اند یا نقدهایی ازناحیه مخالفان است که بزرگان پاسخ داده‌اند و... . آنچه در این گزارش آمده بخشی‌از این دو گونه آثار است. روشن است که استقصاء همه دشوار است و فرصتی دیگر می‌طلبد. @AghayedNet

عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی عالمی تاثیرگذار در رد بابیه لعنهم‌الله نوشته‌اند: «سی‌ام دی سال ۱۲۷۱ (شب ۱ رجب ۱۳۱۰ ق) نشستی با حضور میرزا آقاخان کرمانی، سید جمال‌الدین اسدآبادی، میرزا ابوالحسن قاجار و سید برها‌ن‌الدین بلخی برگزار شد که در آن، رساله ازهاق الباطل فی رد البابیهٔ حاج محمدکریم‌ خان کرمانی رهبر شیخیه را خواندند و نقد کردند. حاج محمدکریم خان کرمانی سومین رهبر شیخیه و نفر بعداز سید کاظم رشتی بود. وی فرزند ابراهیم خان ظهیرالدوله پسرعمو و داماد فتحعلی‌ شاه است که حاکم کرمان بود. هم‌چنین اولین علمای شیخیه است که ادعاهای مسیحایی علیمحمد باب را رد کرد و با آن مبارزه کرد. او ده‌ها کتاب ضد بابی نوشت که یکی از آن‌ها رساله ازهاق الباطل فی رد البابیه (درهم شکستن باطل در رد بابیه) است.» 🔸۲۷ شعبان، سال‌روز مرگ مدّعی بابیت، علی‌محمد شیرازی 🌀Avestajam1 @AghayedNet

🔺پوشهٔ شنیداری صورت‌مجلس محاجه عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اعلی الله مقامه در مجلس عام با فرستاده باب مرتاب @AghayedNet

🔺ردّ فتنه سیاه جهانی ادعای بابیت 🔹مجموعه ردیه‌های عالمان ربانی و حکیمان صمدانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی و مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی اعلی الله مقامهما بر علیمحمد شیرازی معروف به باب لعنه الله 🔸با مقدمه سید محمدصادق پورموسویان @AghayedNet

🔸السلام علی الحق الجدید @AghayedNet

🔺عبارتی از عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اعلی الله مقامه و اشاره به اینکه زمانی عمل به اخبار عدد در نظر ایشان تقویت شده بود و پس‌از مدتی روی جهاتی علمی به رؤیت قائل شدند. (مکارم الابرار، ج۳۰، ص۳۶۸) توضیحات بیشتر در لینک زیر: 🔸بحث رؤیت و عدد @AghayedNet