🔺دیدار و گفت‌وگو با جناب آقای دکتر علیرضا ذکاوتی قراگزلو و عیادت ایشان دکتر ذکاوتی نویسنده و پژوهشگر در ادبیات فارسی و عرفان اسلامی است و در بعضی مقالات خود، به کتاب گرانسنگ مباحثی پیرامون آیه شریفه بقیت الله خیر لکم... ارجاع داده است. ایشان در کتاب سیر تاریخی نقد ملاصدرا، نامه سید جلال‌الدین آشتیانی را نقل کرده است که خطاب به آقای ذکاوتی نوشته بوده: «تکفیر برغانی [این‌که محمدتقی برغانی شیخ احسائی را تکفیر کرد] نه امر شرعی بود، نه امر عقلی.» در این دیدار، درباره مرحوم شیخ احمد احسائی و مکتب ایشان و بعضی مکاتب دیگر گفت‌وگو کردیم و مجلداتی از کتاب بقیت‌ الله‌‌‌... تقدیم ایشان شد. @AghayedNet

🔺از فرمایش‌های مکتبی @AghayedNet

✔️🔻مرچ واژه «مرچ» که مَرِچ و مِرِچ ضبط شده، به‌قولی همان فلفل گرد است که در هندی به این نام می‌نامند (مثمر، سراج‌الدین آرزو، ص۱۸۳) یا قسمتی از شجره فلفل است (حبیب السیر، ج۴، ص۶۷۳). اما در دروس و مواعظ مرحوم آقای شریف طباطبائی رفع الله شأنه به‌طور مکرر به‌عنوان نوعی مَزه به‌کار رفته است: «میوه‌ها همه‌اش ابتدائاً تلخ می‌شود، مرچ می‌شود.» در جایی دیگر: «اول خرماها چیز مرچ بدمزه‌‏اى است. خرده‌‏خرده آب مى‏‌خورد، کم‌‏کم خرما و شیرین مى‌‏شود.» و در موضعی دیگر: «اول وهله که میوه بیرون می‌‏آید، یک چیز مرچ عفصی است و خرده‌خرده می‏‌رسد و شیرین می‏‌شود.» در لغت‌نامه‌های متداول، برای این کلمه معنایی که به‌ نوعی مزه اشاره داشته باشد یافت نشد. نگارنده احتمال داده بود که در گویش منطقه همدان چنین باشد. این بزرگوار سال‌های متمادی به‌ دستور عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی رفع الله شأنه در همدان حضور داشتند و طبیعی است که برای مخاطب همدانی از گویش آن منطقه استفاده بفرمایند. خوشبختانه به‌تازگی در کتاب واژه‌نامه‌ی همدانی، مدخل «مرچ» را ملاحظه کردم و مسجّل شد که این لفظ در گویش همدان معنای به‌خصوصی دارد: «مِرچ merč: گَس، مزه خوردنی‌هایی که باعث جمع شدن جدار داخلی دهان شود، مثل بِه و میوه نارس.» (ص۳۹۱) درنتیجه «مِرچ»، به همین ریخت، صحیح است و آن را نوعی مزه (گَس) باید توضیح داد. _________ مشارکت برخی همراهان کانال عقایدنت جناب دوستدار: ...کلمه مرچ در گویش جندق بسیار رایج بود و ما زیاد به‌کار می‌بردیم و هرگز کسی نگفت از کجاست. جناب انصاری: سلام علیکم ورحمة الله یادداشت جنابعالی پیرامون واژه‌ی "مرچ" را مطالعه کردم. عرض می‌شود که "مرچ"، هم‌دسته‌ی واژه‌ی معروفِ "ملچ" است. به صدای حاصل از جمع شدن دهان به هنگام خوردن مواد ترش یا گَس، ملچ و مولوچ گویند. در اینجا، ملچ (در ضبط غیر معروف: به کسر میم و لام) به مرچ تغییر آوایی داشته است که بخاطر قرابت آوایی و نزدیکی مخرج این دو حرف است. در ضمن، اسمِ نتیجه‌ی ماده بر خود ماده گذاشته شده است؛ مثل اینکه کسی سَم بخواهد بخورد، می‌گویند که فلانی می‌خواهد مرگ بخورد! @AghayedNet

🔺عبارات مرحوم حاج سید محمدکاظم رشتی اعلی الله مقامه در صلوات بر حضرت صدیقه طاهره فاطمه زهرا سلام الله علیها و توسل به آن بزرگوار @AghayedNet

🔺کتابِ تازه‌منتشرشدهٔ المدرسة الاخباریة: دراسة حول جذورها، اعلامها، معالمها و آثارها به‌ضمیمهٔ معرفی، تحقیق و ارائهٔ رساله‌ای از عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی رَفَعَ اللهُ شأنَه @AghayedNet