🔺کتاب منتشر شده
اجازات علماء
موجود در نسخههای خطی کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی
دراین کتاب اجازههایی مکتبی ملاحظه میشود. از جمله اجازه عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی اعلی الله مقامه به محمدابراهیم بن حسن و اجازه وکالت این بزرگوار به مرحوم حاج سید محمدکاظم رشتی رفع الله شأنه.
در اجازههای متعددی نیز نام شیخ مرحوم دیده میشود.
صورت اجازه محمدباقر شفتی به ملا عبدالوهاب قزوینی مورد دیگری است که دراین کتاب آمده است.
صورت اجازه و تصدیق اجتهاد از عالم ربانی مرحوم حاج میرزا محمدباقر شریف طباطبائی اعلی الله مقامه به مرحوم میرزا ابوتراب نفیسیِ کرمانیِ طبیب نیز بهطور کامل نقل شده است.
@AghayedNet
✔بیانی از عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی اعلی الله مقامه
🔻درباره حدیث زیارت نیمه شعبان
🔹روی الثقة الجلیل ابنطاووس (ره) فی کتاب الاقبال حدیثاً منه قوله (ع) لو علم الناس ما فی زیارة نصف شعبان من الثواب لقامت ذکور رجال علی الخشب.
🔹الجواب: ان فی معنی ذلک وجوهاً و اقربها الی الصحة و الطبیعة و ابعدها عن التکلف ما قیل ان المعنی لتبادر فحول من الرجال الی زیارة الحسین (ع) شوقاً الی ما فی زیارته من الثواب و ان صلبوهم ائمة الجور علی الخشب کما علم السحرة بنبوة موسی (ع) و لمیبالوا بفعل فرعون بهم.
فلو علموا لزاروه و لو فی حال منع حکّام الجور من زیارته و لو فعلوه حینئذ لصلبوا علی الاخشاب فیکون قد قامت ذکور رجال ای فحول رجال علی الخشب.
و کتب احمد بن زینالدین.
🔸در شرح فقرهای از حدیث که امام علیهالسلام میفرمایند: اگر مردم میدانستند که چه ثوابی برای زیارت [سیدالشهداء علیهالسلام] در نیمه شعبان است، «لقامت ذکور رجال علی الخشب»، میفرماید:
[حاصل معنی:]
🔸این فرمایش وجوهی دارد. صحیحترین، طبیعیترین و بیتکلفترینِ آن وجوه همان معنایی است که گفته شده:
هرآینه شجاعان و نامدارانی از مردم به زیارت امام حسین علیهالسلام میشتابند، بهعلت اشتیاقشان به ثواب زیارت آن بزرگوار، حتی اگر ائمه جور و امامان گمراهی و حاکمان بهناحق آنان را به دار بکشند؛ همانگونه که ساحرانِ زمانِ حضرتِ موسی علیهالسلام به نبوت آن حضرت ایمان آوردند و هیچ ابایی نداشتند از آنچه فرعون با ایشان میکند.
پس اگر مردم موقعیت زیارت امام حسین علیهالسلام را بدانند، حضرت را زیارت خواهند کرد، اگرچه حاکمان جور ممانعت کنند. آنگاه اگر چنین کنند و به زیارت روند، به دار کشیده شوند... .
@AghayedNet
▪️نیمه شعبان سال ۳۲۹ق، پایان دوره غیبت صغری با رحلت آخرین سفیر امام زمان عجل الله فرجه، مرحوم علی بن محمد سمری أعلی الله مقامه
(غیبت دوم شروع، اوّلی پایان شدی/ نیمه شعبان از آن، بههم شده حزن و عید)
🔺بغداد، نمایی از ساختمان و ضریح قبلی
@AghayedNet
✔️🔻مجموعه شیخ آقابزرگ طهرانی و نویافتهای درباره سرداب غیبت در سُرّمَنرأی
در یکی از سفرها به عتبات عالیات عراق، پساز زیارت مشاهد کربلای معلی و نجف اشرف و کاظمین، به سرّمنرأی مشرف شدیم. پساز زیارت، در کتابفروشی عتبه عسکریَین علیهماالسلام به عناوین کتابها نگاهی انداختیم. برخیاز کتب بهتازگی چاپ و منتشر شده بود. یکی از این کتابها مجموعه و جُنگی بود از پژوهشگر مشهور، شیخ آقابزرگ طهرانی، با نام مجموعة رجالیة و تاریخیة. آن را تهیه کردیم و چون ساعات پایانی حضورمان در عراق بود، فرصتی نبود و بلافاصله پساز مراجعت مطالعه و بررسی شد.
در ماه شعبان و ایام ولادت امام زمان صلوات الله علیه، مناسب است به نکاتی پیرامون این مجموعه اشاره کنیم.
در این مجموعه و جُنگ، اختصاراتی از کتاب ریاض العلماء (نوشتهٔ میرزا عبدالله افندی اصفهانی) و الکنی و الالقاب (نگاشتهٔ شیخ عباس قمی) و لباب الالقاب (اثرِ میرزا حبیبالله رشتی) نقل شده است. شیخ آقابزرگ نکاتی تاریخی از مسافرت خود به مشهد مقدس و قاهره و مکه معظمه را نیز مکتوب کرده. بعضی اجازات مشایخ عامه نیز نقل شده است. همچنین فهارسِ بعضی کتابهای شیعه نیز درج گردیده. این فهارس در کتاب الذریعة نیامده و برای نخستین بار منتشر شده است.
در این مجموعه، از رسائلی از عالمان ربانی اعلی الله مقامهم نیز یاد شده است: مرحوم شیخ احمد اَحسائی (صفحه ١٧٩) و مرحوم حاج سید محمدکاظم رشتی (صفحه ١۴٨) و مرحوم حاج محمدکریم کرمانی (التذکرة و چهارفصل در صفحات ٢۴۶ و ٢۶٩). همچنین درباره ترجمه دلیل المتحیرینِ سید مرحوم، اثر میرزا محمدرضی، در صفحه ٢٣۴، و نوشتهٔ سید جعفر نجفی به شیخ مرحوم اعلی الله مقامه، در صفحه ٣١۶، گزارشی ارائه شده است.
علاوهبر آنچه اشاره شد، در دو موضع، شیخ آقابزرگ طهرانی نکاتی را درباره سرداب غیبت در سرّمنرأی متذکر شده است.
در نوشتارهای گذشته اشاره کردهایم که شیخ مرحوم اعلی الله مقامه بهنقل از پدر بزرگوارشان، مرحوم زینالدین اَحسائی، جریانی را درباره سرداب غیبت نقل کردهاند. در این مجال آن را تکرار نمیکنیم و تنها به بخش آخر مقاله «شرفالشمس» ارجاع میدهیم.
آنچه شیخ آقابزرگ را به توضیح واداشته معرفی کتاب مرآة الصفا نوشتهٔ ابوالحسن علی بن حسن زواری است که در سال ٩۵١ ق و به زبان فارسی نگاشته است. مرآة الصفا کتاب مبسوطی درباره حج است و یک مقدمه و پنج فصل و خاتمه دارد. مقدمه درباره کعبه و همچنین قبله شهرها است. فصلهای پنجگانه درباره مناسک حج است و خاتمه کتابالمزاری است مبسوط در چهارده مطلب به عدد معصومین علیهمالسلام. مطلب چهاردهم درباره زیارت حضرت حجت علیهالسلام در سرداب غیبت است. در اینجا است (مجموعة رجالیة و تاریخیة، ص۱۰۴) که شیخ آقابزرگ تعلیقی نگاشته است.
همان سال، مجموعهٔ تازهمنتشرشدهٔ شیخ آقابزرگ طهرانی و تعلیق او بر مرآة الصفا را خدمت استاد معظم حفظهالله ارائه کردیم. به همین مناسبت، ایشان مطلبی را درباره سرداب غیبت مرقوم فرمودند.
در این ایام مبارک، یادداشت استاد معظم (منتشرشده در کتاب کاوشی در کیفیت غیبت امام عصر (عج)، «ضمیمه (۱۷)»، ص۴۷۹ تا ۴۸۲) را بازنشر میکنیم: