کتیبۀ «یا اباالفضل العباس » (وسط، از بالا به پایین:🔻) هُوَ الْحَیُّ اَحَقُّ النّٰاسِ اَنْ‌یُبْکیٰ عَلَیْهِ/فَتیً اَبْکَی الْحُسَیْنَ بِکَرْبَلٰاءِ اَخُوهُ وَ ابْنُ وٰالِدِهٖ عَلِیٍّ/اَبُوالْفَضْلِ الْمُضَرَّجُ بِالدِّمٰاءِ 🔹[ترجمه: سزاوارترین فردی که باید برایش گریست / آن جوانی است که [مصیبتش] حسین را در کربلا گریانید [او که] برادر حسین و فرزند پدرش علی بود / ابوالفضل که در خون غلتید.] اَلسَّلٰامُ عَلَیْکَ یٰا اَبَا الْفَضْلِ الْعَبّٰاسَ ابْنَ اَمـٖیرِالْمُؤْمِنـٖینَ یا باب الحوائج/قمر بنی‌هاشم/یا باب الحسین علیه السلام/اشهد انّک قد قتلت مظلومًا یا ابا القربة /سقای تشنگان/حامل لواء الحسین علیه السلام/نگهبان حرم رسول‌الله صلی الله علیه و آله و سلم/سلامُ الله علیک عمّ امام و اخ و ابن امام/حضرت عبّاس علیه السّلام چهار امامی که تو را دیده‌اند/دست علمگیر تو بوسیده‌اند (راست، از بالا به پایین:🔻) قٰالَ اللهُ تَبٰارَکَ وَ تَعٰالیٰ[:] وَ لٰاتَحْسَبَنَّ الَّذٖینَ قُتِلُوا فـٖی سَبـٖیلِ اللهِ اَمْوٰاتًا بَلْ اَحْیٰاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ یٰا کٰاشِفَ الْکَرْبِ عَنْ وَجْهِ الْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلٰامُ اِکْشِفْ کَرْبـٖی بِحَقِّ اَخـٖیکَ الْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلٰامُ قٰالَ الْعَبْدُ الصّٰالِحُ[:] وَاللهِ اِنْ قَطَعْتُمُ یَمـٖینـٖی/اِنّـٖی اُحٰامـٖی اَبَدًا عَنْ دٖینـٖی قَدْ قَطَعُوا بِبَغْیِهِمْ یَسٰارٖی/فَاَصْلِهِمْ یٰا رَبِّ حَرَّ النّٰارِ 🔹[ترجمه: بندۀ صالح [حضرت عباس علیه‌السلام] فرمود: به‌خدا سوگند اگر دست راست مرا قطع کنید، من تا ابد از دینم حمایت خواهم کرد. به‌سبب ستمشان دست چپم را نیز بریدند، پس ای پروردگار من! آنان را به آتشِ سوزان بسوزان.] (چپ، از بالا به پایین:🔻) قٰالَ الْحُسَیْنُ عَلَیْهِ السَّلٰامُ[:] اَلْاٰنَ انْکَسَرَ ظَهْرٖی وَ قَلَّتْ حـٖیلَتـٖی وَ انْقَطَعَ رَجٰائـٖی 🔹[ترجمه: امام حسین علیه‌السلام [پس‌از شهادت عباس] فرمود: اکنون پشتم شکست و چاره از‌دستم رفت و امیدم قطع شد.] قٰالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلٰامُ[:] وَ اِنَّ لِلْعَبّٰاسِ عِنْدَ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَنْزِلَةً یَغْبِطُهُ بِهٰا جَمـٖیعُ الشُّهَدٰاءِ یَوْمَ الْقِیٰمَةِ 🔹[ترجمه: حضرت علی بن حسین [امام سجاد] علیه‌السلام می‌فرماید: هرآینه عباس جایگاهی نزد خداوند عزوجل دارد که که در روز قیامت همه شهداء به آن غبطه می‌خورند.] اسماعیلی قوچانی ۱۳۶۷/۵/۷ @AghayedNet

🔺چند استفتاء از عالم ربانی مرحوم شیخ احمد احسایی اعلی الله مقامه و پاسخ‌های ایشان. 🔹در آغاز چنین آمده است: «صورت مسائل مستفتاة از شیخنا الاعظم شیخ احمد سلمه‌ الله عن جمیع الآلام سیما عن الرمد فی غرة شهر صفر المظفر که کمترین در سفر سیم کربلای معلی استفتاء نموده سنه ۱۲٢۶.» 🔸در ذیل هر یک از استفتائات مهری به سجع «احمد بن زین‌الدین» حک و ثبت شده است. این صورت استفتاء، یک صفحه است و در میان نسخه‌ای خطی در کتابخانه مجلس نگهداری می‌شود. @AghayedNet

کتیبۀ «یا فاطمة بنت الحسین» (وسط، از بالا به پایین:🔻) هُوَ اللهُ کٰاشِفُ الْکُرُوبِ اَلسَّلٰامُ عَلَیْکِ یٰا فٰاطِمَةُ بِنْتَ الْحُسَیْنِ (بْنِ عَلِیٍّ عَلَیْهِ السَّلٰامُ) الشَّهـٖیدِ الْمَظْلُومِ عَلَیْهِ السَّلٰامُ بنت الامام/اخت الامام/عمّة الامام المهمُومة/الصّغری العَلیلة (راست، از بالا به پایین:🔻) ... اِنَّمٰا اَشْکُو بَثّـٖی وَ حُزْنـٖی اِلَی اللهِ... سورۀ یوسف آیه ۸۶ نالم از فرقت تو ای پدرم، در شب‌وروز دیده دارم به رهت از سر امّید هنوز قٰالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ عَلَیْهِمَا السَّلٰامُ: لَمّٰا قُتِلَ الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ جٰاءَ غُرٰابٌ فَوَقَعَ فـٖی دَمِهٖ ثُمَّ تَمَرَّغَ ثُمَّ طٰارَ فَوَقَعَ بِالْمَدٖینَةِ عَلیٰ جِدٰارِ فٰاطِمَةَ بِنْتِ الْحُسَیْنِ... وَ هِیَ الصُّغْریٰ فَرَفَعَتْ رَأْسَهٰا فَنَظَرَتْ اِلَیْهِ فَبَکَتْ بُکٰاءً شَدٖیدًا وَ اَنْشَأَتْ تَقُولُ: نَعَبَ الْغُرٰابُ فَقُلْتُ[:] مَنْ تَنْعٰاهُ وَیْلَکَ یٰا غُرٰابُ؟/قٰالَ[:] الْاِمٰامَ فَقُلْتُ[:] مَنْ؟ قٰالَ[:] الْمُوَفَّقُ لِلصَّوٰابِ اِنَّ الْحُسَیْنَ بِکَرْبَلٰا بَیْنَ الْاَسِنَّةِ وَ الضِّرٰابِ/فَابْکِی الْحُسَیْنَ بِعَبْرَةٍ تَرْجِی الْاِلٰهَ مَعَ الثَّوٰابِ قُلْتُ[:] الْحُسَیْنَ؟ فَقٰالَ[:] لـٖی حَقًّا لَقَدْ سَکَنَ التُّرٰابَ/ثُمَّ اسْتَقَلَّ بِهِ الْجَنٰاحُ فَلَمْ‌یُطِقْ رَدَّ الْجَوٰابِ فَبَکَیْتُ مِمّٰا حَلَّ بـٖی بَعْدَ الدُّعٰاءِ الْمُسْتَجٰابِ 🔹[ترجمه: امام سجاد علیه‌السلام فرمود: هنگامی که حضرت حسین بن علی به‌شهادت رسید، کلاغی آمد و خود را با خون حضرت رنگین کرد. سپس پرید و در مدینه بر دیوارِ خانهٔ فاطمه، دختر امام حسین (کوچک‌ترین دختر او)، فرود آمد. فاطمه سرش را بلند کرد و به کلاغ نگاه کرد و با گریهٔ شدید به سرودن چنین اشعاری پرداخت: «کلاغ ناله سر داد. گفتم: ای کلاغ، وای بر تو! برای چه کسی ناله می‌کنی؟! گفت: امام. گفتم: کدام امام؟ گفت: امامی که بر راه درست و راست توفیق یافت. همانا حسین در کربلا، میان نیزه‌ها و ضربت شمشیرها، [کشته شده] است. پس بر حسین گریه کن و اشک ریز تا امید ثواب از خدا داشته باشی. گفتم: حسین؟! گفت: آری، به‌راستی که او در خاک آرمیده است. سپس بال‌هایش را گشود و پرواز کرد و دیگر نتوانست پاسخی دهد. و من گریستم از آنچه بر من وارد شد، پس‌از دعائی که مستجاب گردید.»] (چپ، از بالا به پایین:🔻) پدرم کاش گذاری قدمی بر سر من/شنوم از لب تو «فاطمه ای دختر من» بنشینی ز نوازش تو دمی در برِ من/بزنی بوسۀ رحمت تو به چشمِ ترِ من تا به کی بستۀ زنجیر فراقت باشم/مُرغ بشکسته‌پری گوشۀ دامت باشم[؟!] گزارش مرغ خون‌آلود از واقعۀ کربلا: گفت ای فاطمه، ای دخت شهنشاه حجاز/ای که از هجر پدر در تبی و سوز و گداز من چه گویم؟! تو خود از مجمل حالم دریاب/ماجرا را تو ز خونین پَر و بالم دریاب فاطمه! رهبر دین کشته شد از جور و جفا/تنش آغشته به خون در دل صحرای بلا کربلا یکسره توفان بلا بود امروز/روز جانبازی اصحاب وفا بود امروز فاطمه! باب نکوی تو حسین شد کشته/تشنه‌لب دیده به‌سوی تو حسین شد کشته گریه کن بر پدرت آن شه بی‌یار و غریب/بر تن غرقه به خونش که طریح است و سلیب محرم [هزار و چهارصد و] بیست و هفت [قمری]/بهمن [هزار و سیصد و] هشتاد و چهار [شمسی] @AghayedNet

🔺چهارشنبه آخر ماه صفر، از جُنگ عالم ربانی مرحوم شیخ احمد أحسائی أعلی الله مقامه @AghayedNet

🔺درباره چهارشنبه آخر ماه صفر، به‌خطّ شیخ مرحوم اعلی الله مقامه در نسخه‌ای خطی مشتمل بر فوائد نجومی و...، کتابخانه مجمع ذخائر اسلامی @AghayedNet