همانند رفتنی بدونِ بازگشت ؛

عمیقاً نیاز به حرف زدن دارم و عمیقاً نمیخوام با هیچکدوم از آدمای اطرافم حرف بزنم:))!

- ‌در خودم فرو رفته ام ؛ انگار که مرداب باشم .

خسته شده ام آنقدر گشته ام تا متنی شعری آهنگی پیدا کنم برایِ آنکه مرا درک کنید، کاش سکوت کنم و بدانید در من چه میگذرد(:

من را بگذارید بمیرد.

پاییز... !!

قلب و ذهنش پرت دیگری بود ؛ ندید مرا..

هیچکس باورمان نکرد تنها داشته ی ما از زندگی باورهایمان بود که آن هم میان یک عده انسان ناباور از دست دادیم . . ! هیچکس باورمان نکرد به گمانم هنوز هم تمامی ندارد ناباوری باورهای کسی که دیگر هیچکس نیست . . .

من از خودم کندم که بزارم اون حداقل به خودش برسه...