فردا هم مثلِ امروز، دیروز هم مثلِ امروز، امروز هم مثلِ فردا ، اینجا خیلی وقت است که همهچیز تکراری شده است .
خسته ام، مانند آدمی که برای موضوعی تمام توان خود را گذاشته و به خواستهاش نرسیده؛
و در نهایت همهی ما یک روز یا یک شب وسط همین مرور کردن ها و عبرت گرفتن ها خواهیم مرد؛ بی لبخند، بی خداحافظی:))
اولش میشنوی و ناراحت میشی
و میخوای جواب بدی، بعدش
میشنوی و فقط ناراحت میشی،
بعدش میشنوی و دیگه ناراحت
نمیشی، بعد دیگه اصلا نمیشنوی
ولی یه چیزی باید باشه که تو رو به زندگی سنجاق کنه، یه جایی، یه دلیلی، یه آدمی...
بعضی وقتا آدمیزاد نگاه میکنه و میبینه داره چیزی که نداشته رو از دست میده و این خیلی غمانگیزه ..