سلام

و درد به استخوان هایمان نفوذ کرده بود ، اما هنوز لبخندی به درازای آسمان بر لب داشتیم.‏

چیزی رویِ سمت چپِ سینه‌اش سنگینی میکرد.

هر یک از ما آهنگِ رنج کشیدن خودش را دارد:)

کاش آخر این مرگ "زندگی" باشه . .

:>>

من هیچ‌وقت اون رفیقی نمیشم که هر روز بهت زنگ می‌زنه ولی همیشه اون رفیقی میمونم که وقتی کل دنیات رو سرت خراب میشه می‌تونی بهش تکیه کنی...

جوریه که هم تنهام هم کلی آدم میشناسم، حوصلم سر میره اما نه حال خودمو دارم نه بقیه راستش حال تایپ کردنم ندارم .. حتی حال ندارم وقتی هندزفریم تو گوشمه آهنگ پلی کنم! غمگینم ولی حال گریه ایناهم ندارم.

من دیوار ریخته روم تو اجر پرت میکنی؟

؛

بیشتر از خاطرات خیال پردازی هایی که کردیم درد دارن ..