سلام

بعضی وقتا دلم میخاد روی پیشونیم بنویسم: "منم آدمم لعنتیا"

سطح دغدغه ی هیچکس مسخره نیست؛ موضوع اینه که یا ما از اون سطح گذشتیم یا هنوز بهش نرسیدیم !

‏یه مدل افسردگیم هست نه گریه میکنی، نه ناراحتی نه هیچی، فقط احساس پوچی میکنی، پوچی مطلق:)

‏یه جایی تو فرندز هست که ریچل به راسل میگه: متاسفم نمیتونم ببخشمت . آخه تو تنها کسی بودی که باور داشتم هیچوقت به من آسیب نمیزنه . .

‏تنهایی من یه اجبار بود که به انزوا ختم شد.

پاییز... !!

‏هميشه همين‌طوره، آدما يا اشتباهی سر راه هم قرار ميگيرن يا دير...

میگفت:

یه سری خاطراتم هستن که به خودی خود تلخ نیستن، اما چون نمیدونستیم آخرین باره، الان تلخ شدن !(:

خانم جون میگفت: «توجه آدما رو از کاراشون بفهم نه از حرفاشون، نگاه کن ببین اولویت چندم آدمایی تا یهو بخودت نیایی ببینی تمام خودتو گذاشتی وسط درحالیکه هیچوقت مهمترین نبودی میگفت بخودت احترام بذار تا بهت احترام بذارن. میگفت مثل ما نباش اینقدر بودیم که بودنمون به چشم نمیاد دیگه!»