من می‌ترسیدم از روزی که سکوت کنم، از روزی که همه چیز را رها کنم؛ می‌ترسیدم از روزی که دیگر نجنگم؛ می‌ترسیدم از روزی که تسلیم شوم؛ سکوت کنم و فقط همه چیز را نگاه کنم.. اما هیچ کس از سکوت من نترسید! از شکستنم! از در هم ریختنم! و حالا فقط نگاه می‌کنم...

قلبم درد می‌کند انگار عنکبوتی روی قلبم تار بسته و بعد تارها را در تمام بدنم گسترش داده هر وقت ببیند غصه دارم تمام تارهایش را می‌کشد و من در خودم جمع میشوم...

مادربزرگم همیشه از همه چیز در شیشه ای در جعبه ای در پاکتی جایی می‌سپرد برای وقتی که یهو می‌خواستی! کاش من هم کمی از شادی های کودکی ام را گوشه‌ای پنهان کرده بودم مدتهاست می‌خواهم و نیست.

میگفت:گاهی باید خودت خودت رو گول بزنی که فقط فشار های روت بیشتر نشه:)).

فقط در صورتی با خوابیدن همه چی حل میشه که آخرین خوابیدنت باشه و دیگه بیدار نشی ‌!

هیچ‌چیز به اندازه اندوه ، آدما رو به هم نزدیک نمیکنه:)

اونقدر پرم که میتونم ساعت‌ها حرف بزنم ، و اونقدر خسته که حتی نا ندارم یک کلمه حرف بزنم . . .

کی آشوب درونتو میفهمه وقتی‌ که توی آروم ترین حالتت قرار داری؟!

گفتم : خب تو که حرف نمیزنی، بگو کجات درد می‌کنه لااقل ...

زل زد تو چشمام ، زبونشو کشید رو لبش با یه صدای گرفته گفت : "روحم .. روحم درد می‌کنه. "

پشت پلک هایم سدی زدم از جنس جانم . . که هر دم احتمال فرو ریختن دارد:)! #دست_نوشته