قطار میرود ، تو میروی ، تمام ایستگاه میرود!
و من چقدر سادهام که سالهای سال در انتظار تو؛ کنار این قطارِ رفته ایستادهام ..
و همچنان به نردههای ایستگاهِ رفته تکیه دادهام . .
ولی اینطوری نیست که ادما یدفعه بمیرن ، ذره ذره تموم میشن ؛ غم به غم. دلتنگی به دلتنگی.
انسان ، مجموعه ای از بیماریهای جسمی و روحیه که توی وجودش رخنه کردن ؛
درد ، مثل خون توی رگ ها و مثل روح توی وجودش در جریانه و ریشه در ماهیتش داره...
‹اغمــٔـا›
توییت امشب:
آدمهایی که هیچوقت حوصله ندارند
بیشتر از همیشه انتظار کشیده اند:))!