‹اغمــٔـا›
توییت امشب:
هر که را مسخره کردیم رسیدیم به او ،
مگر آنها که به خوشبختیشان خندیدیم:))!
هیچ تکیهگاهی جز خویشتن ندارد. او از ناتوانیِ فهماندن خود به دیگران رنج میبَرَد؛ اما هیچ اشتیاق عبثی به هدایت دیگران احساس نمیکند..
واژه هایت را به دار آویز ؛
باور کن مرگ بر ایشان بهتر از
نادیده گرفته شدن یا درک نشدن است !.
آسمان پردهی سیاهش را کشید، سکوت رنگ تیرهاش را به دیوارهای اتاق پاشید ، چشمهایش که بسته شدند ، خود را در میانِ تصاویری از گذشته پیدا کرد.
مغزش انقدر داد زده بود از مویرگاش خون میزد بیرون !
قلبش که انقدر گریه کرده بود مثل چوب خشک شده بود !
ولی هنوز داشت لبخند میزد..