ایتا - ‹اغمــٔـا›

و سر انگشتی روی شیشه های مات...
بار دیگر مینویسد:
خانه ام ابری است . ‌.

1 مشاهده14:46

واژه ‌هایت ‌را‌ به ‌دار ‌آویز ؛
باور کن ‌‌مرگ ‌بر ایشان ‌بهتر ‌از‌
نادیده ‌گرفته‌ شدن ‌یا‌ درک ‌نشدن‌ است !.

1 مشاهده14:48

‌به تماشا نشسته‌ام انتهای خود را .

1 مشاهده14:51

جان چه می‌دانست از دنیا چه‌ها خواهد کشید ؛

1 مشاهده14:52

ما خدایِ دلبستن به چیزهای محالیم:)))

1 مشاهده14:52

:)

1 مشاهده14:57

آسمان پرده‌ی سیاهش را کشید، سکوت رنگ تیره‌اش را به دیوارهای اتاق پاشید ، چشم‌هایش که بسته شدند ، خود را در میانِ تصاویری از گذشته پیدا کرد.

1 مشاهده14:57

مغزش انقدر داد زده بود از مویرگاش خون میزد بیرون !
قلبش که انقدر گریه کرده بود مثل چوب خشک شده بود !
ولی هنوز داشت لبخند میزد..

1 مشاهده14:59

منم هرشب ساعت 25:61 حالم خوب میشه،
 موزیک مورد علاقمُ میپوشم  ‌..
لباس مورد علاقمُ گوش میدم ‌.. 
رو تختم راه میرم ‌.. 
رو زمین میخوابم. !

1 مشاهده15:02

‏"تو که اینجوری نبودی" ‌، انقدر ناراحت کننده‌ست که حس می‌کنم گوینده داره تهِ دلش های های گریه می‌کنه.

1 مشاهده19:48

میگفت:
نباید اینجوری میشکستی منو ؛ من تورو باور کرده بودم:)))

1 مشاهده19:54

میگم نمیترسید رفتاراتون بخوره به یه کنج ، کمونه شه طرف خودتون 
گوشه‌های تیزش روحتون رو برنجونه ؟

1 مشاهده19:55

مطالب بعدی