گاهی باید خوابید ، دیگر فکر نکرد.

میگفت: 32تا حرف توی زبان فارسی داریم و بینهایت کلمه ، اونوقت من بازم نمیتونم این کلمه ها رو جوری کنار هم بچینم که درکم کنین.

‏دلم می‌خواهد برای یک بار هم که شده نباشم ، کسی حضور مرا حس نکند ، از اینکه همیشه بوده‌ام خسته‌ام ، دلم می‌خواهد روزی کسی با دیدنِ چیزی یاد من بیوفتد و با خودش بگوید "چرا نیست ، چرا رفت؟"

امروز غذا گوش دادم ، فیلم خوردم ، آهنگ دیدم و اصلا بهت فکر نکردم:))))

:)

_ کلمات از شرح احوالِ ما عاجزند .

‏+پس آرزوهایمان چه؟ -همه‌ی آن ها را با خود به قبر خواهیم برد.

گاهی آدم به خاطر عبور از مرحله ای چنان درد میکشد و تغییر میکند که دیگر خودش هم نمیتواند خودش را بشناسد . .

شب که میشه ، میوفتم توی رودخونه‌ای از خاطره‌‌ها ، شنا میکنم ، دست و پا میزنم، غرق میشم، خفه میشم ، می‌خوابم .

ولی ادما لا به لای همین حرفای معمولی خورد میشن ، بدون اینکه صدایی ازشون بشنوید.

و چه رفتن ها که می ارزد به بودنهای پوشالی !

- در آخر همه ما تبدیل به یک داستان خواهیم شد.