میگفت: چشماتو باز میکنی میبینی کسایی که یه زمانی همهی زندگیت بودن ، هیچ کجایِ زندگیت نیستن . . .
انسان موجودیست که ساعت ها میشینه
با جدیت و تمرکز بالا، به حرف هایی فکر
میکنه که هیچوقت قرار نیست بزنه..
هیچکس از اندوهِ درخت نگفت ..
تنها صدای پرنده شنیده شد کسی نفهمید تبر
جرمش از تفنگ بیشتر بود.
هیچ رنجی بزرگتر از تحمل یک داستان ناگفته در درون شما نیست
می دانم چرا پرنده در قفس می خواند..