دروغ بود ماهی و هر وقت از آب بگیری تازه نیست،ماهی من مُرده بود:))!

سلام

‌کاش جای تو بودم کسی را داشتم که مدام از من بنویسد ..

سال‌ها بعد درباره‌ی ما اینطور مینویسن: در دنیایی زندگی میکردن که فقط مرگ حق بود!

اینجا حتی زانوهای غم هم شکسته اند ؛

شاید زندگی حق ما نیست .

آدمیزاد بنده‌ی عادته ؛ به هرچیزی عادت میکنه . همه چیز واسش عادی میشه . زمان میبره. یهو به خودت میای میبینی ماجرایی که قبلا گلوت رو فشار میداده الان فقط یه تصویر محو ازش داری بدون جزئیات .

‏ما همچنان می‌سوزیم و می‌سازیم، قسمت مان بوده یا نبوده دیگر اهمیت ندارد.

شد شد، نشد با درد بعدی ، غم کهنه‌ام را از یاد میبرم:)))

در لابه‌لایِ درزهای قلبم بادی سرد نفوذ میکند ، انگار میخواهد خبر مرگ خورشید را برساند !

میگفت: -وحشتناك‌ترین قسمت رفتنا زمانیه ك از خواب بیدار میشی و یادت میفته‌ آره ؛ تموم شده و خواب نبود. . .