انگاری تمام خونه خرابه های شهر روی قلبم آوار شدن، نمیتونم نفس بکشم و بدتر از اون، کسی ام نمیتونه ببینه توی چه وضعیتی ام .
من بی نهایت به اقیانوس شباهت دارم،
هنوز به طورِ کامل کشف نشدم،
گاهی آروم و گاهی طوفانی،
گاهی پر از سکوتم و گاهی پر از حرف ..
واسه اون چیزی که داغونت کرده،
هرچقدر که میتونی شدیداً گریه کن
اما وقتی تموم شد؛
مطمئن شو که دفعه بعد
به همون دلیل اشکت در نیاد.